Zevahir

Zevahir

  • WpView
    Reads 6
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Mar 28, 2026
Başroller:Amara Ilgın soyer-Valeria Valenta Sâhir Arkın Ateşel-Marles Akay Tayhan Tanıtım:S:"Sen benden sevdiğim kadını çaldın?" S:"Ne yapmamı istiyordun Ilgın?" S:"Ne yapacaktım? Boynuna atlamamı falan mı bekliyordun?" I:"Senden... Sevdiğin... Kadını?" I:"Çaldım? Çaldım öyle mi? Sevdiğin kadını?" - Yüzümde tiksinti içeren bir ifade vardı. Sevdiğim kadın diyordu, benim hayatımı mahveden, yakıp kül eden kadına? Kanadım, kanadıkça kanadım. Sevdiği kadını ben sanardım. Öyle bir sahipleniyor, bakıyor, gülüyor, seviyordu ki... Kim olsa inanır, kalbini kaptırırdı. Güm güm atan kalbim duruvermişti sanki, damarlarımda süzülen kan bakmayı bırakmış, kuru dudaklarımdan hıçkırıklar dökülüyordu. Öldüm, öldükçe öldüm. Yandım, yandıkça yandım. Ne kadar kolay kandırıl bir insan? Ben, nasıl kanarım. İnsana güvenilir miydi, babama bile güvenmedim ben bu hayatta, sevdiğim adama mı güveniyim? Konu başlıkları: Norveç Kuzey ışıkları Asker Mafya Güçlü kadın karakter Geçmiş Dram Eğlence
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines