The Long Way Back

"Akala natin, ang kapayapaan ay nasa alon ng Boracay, sa hamog ng Baguio, o sa ilalim ng baso ng paborito nating kape. Nagpapaskil tayo ng litrato, lalagyan ng 'peace' na caption, at aasang magiging totoo ang lahat. Pero hindi eh. Hindi lang 'yon."

Lahat tayo, nauuhaw sa katahimikan. Pero paano kung ang gulo ay hindi pala nasa paligid, kundi nasa mismong taong kaharap mo?

Akala ni Rielle, nahanap na niya ang kapayapaan sa isang pusong akala niya ay banayad. Pero sa isang iglap, ang tiwala ay naging ingay na lang na nakakabingi. Walang madaling "sorry" at walang mabilis na pag-aayos kapag ang pagmamataas na ang nanaig.

Hindi ito kwento ng pagtakas sa malalayong lugar para lang makahinga. Ito ang matapang na pagbubuo sa sarili habang ang iba ay mas piniling manghamak kaysa makinig.

Ang tunay na panalo? 'Yung nakakatulog ka nang mahimbing dahil alam mong lumaban ka nang patas. Walang bitbit na multo-ikaw lang, sa wakas, panatag.

Dahil ang tunay na kapayapaan ay wala sa tanawing pilit mong tinatanaw; nasa kalagayan ito ng kaluluwang nananatiling buo, sa kung paano mo nagagawang tumitig nang diretso sa taong sumira sa iyo nang hindi na muling nadudurog ang iyong puso.