SUDAN BASAMAK
- Reads 33
- Votes 11
- Parts 5
Ongoing
Last published Sat, Apr 11, 2026
fantastik
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Alacakaranlık Efsanesi Bölüm 1
Ben bakarım kapıya sen Renesme ye bak! Olamaz,Victoria! O ölmemiş miydi?(Edward içinden) -Nasıl olur? Amaaa düşüncelerini okuyorum ve Renesme'yi öldürmek istiyor! Kızımı ona veremem.Vermem de zaten! (Telefon Çalar) Victoria: Merhaba, Edward. Hmm şuanda kapının önündeki bankta oturuyorum.Az önce zile bastım, açmadın. Çünkü benim hâlâ yaşadığıma şaşırdın değil mi? Edward: Kızım Renesme'ye dokunamazsın. (Edward telefonu sinirli bir şekilde kapatır.) Derhal Bella' nın yanına koşar. Edward: - Bella sana söylemem gereken bir şey var.Of, olamaz ki Victoria ölmemiş ve Renesme'yi öldürmek istiyor. Zile basan da o idi. Ne yapacağımızı hiç bilmiyorum! Hatta şuanda pencerede sanırım... Bella: Edward her yeri kapa diğerlerine de haber vereyim bende. Merak etme Renesme nin yanında arayacağım onları.Sen git çabuk! Edward : Tamam Bella . Ve herkez gelir. Emmet, Babam ve diğer her kez tabii annem hariç. Victoria'yı kovalamaya giderler. Fakat onun bu sefer gerçekten öldürürler.Complete
KARA LORD
Gözlerim karşımda dizilmiş ve benden komut bekleyen askerlerde gezindi. Her şey hazırdı, Doğu Krallığını korumak için görevlendirilmiştik. Halk ve herkesin dilinde dolaşan şato artık bize emanetti. Tek komutla askerleri yönlendirdiğim de hepsi atlarına binmeye başlamıştı. " Şu lanetli şato için görevlendirildiğimize inanamıyorum. Söylentileri bilirsin lordun hâlâ orada yaşadığını söylüyorlar Alexa." Gözlerimi devirerek ona döndüm. Çocuk gibi korkmasına gerek yoktu. " O lord çocuklara anlatılan efsanelerden başka bir şey değil Henry. Şimdi atına bin!" Sözlerimin ardından yola koyulduğumuzda o lanetin sadece efsane olmadığını en acı şekilde öğreneceğimi nerden bilebilirdim ki?
Ateşe Adanmış Ruhlar
Bazı sırlar vardır. Öğrenildiği anda insanı değiştirir. Ve bazı yaşanmışlıklar vardır. Akıl unutsa da yürek hiç durmadan hatırlatır. Aypare Ulusoy, ona ait olmayan bir dünyanın içinde boğulduğunda, yüreğine saplanan o sızıyla gerçekleri bulmaya çalışıyordu. Fakat her gerçek, onu benliğinden bir adım daha uzaklaştırıyordu. Gördüğü rüyalar artık rüya değildi. Duyduğu fısıltılar, dudaklarından dökülemeyecek kadar karanlıktı. Bir boşluğun hissizliğinde debelenirken, yalanların içinde rast geldiği tek bir doğruya tutundu: Alas Sipahi. Ateşe hükmeden ama yüreğine söz geçiremeyen o duygusuz hükümran... Yenilmez denilen o kalbin, tek bir ışık uğruna diz çökmesiyle tüm dengeler altüst olmuş; düzene çizilen sınırlar çoktan silinmişti. İntikam ve öfke aşkla harmanlandığında bu bir sonun değil, başlangıcın kehanetiydi. Yüzyıllardır saklı bu kehanet, kana bulanmış eller arasında fısıltı gibi yayılırken, kapana hapsolan gölgeler tek bir şeyi mırıldanacaktı: Kalp unutmazdı. Ve aşk alevlendiğinde, bazı ruhlar kül olmadan kavuşamazdı. ....
DUAT'IN LANETİ
Adel Velina, uzayın en tehlikeli gezegenlerinden biri olan olan Vert'te 22 yıldır yaşayan bir dil bilimcidir. Yıllar önce içerisinde yaşadıkları uzay üssü yörüngeden çıktığında bu gezegene düştüler ve yıllardır onların kurallarına sadık bir şekilde yaşamak zorunda bırakıldılar. Vert'te hayatta kalmanın kuralları basitti; yer altında yaşamaya devam et, asla yeryüzüne çıkma, yeryüzündeki canavarlarla savaşma, Vert halkıyla iletişim kurma ve asla yerin bir kat altına inmeye çalışma. Yeryüzündeki canavarlar tehlikelidir ama yerin en altında yaşayan canavarlar öldürücüdür. Onlarla konuşma. Onlarla göz göze gelme. Onlara asla dokunma. Çünkü zehirlidir yılan dilleri, Ve bakışları öldürür o saf kalbini. Ancak Velina bu kuralların hiçbirine uymadı, bir gün adım attığı yer çöküp kendini yerin en alt katında bir mezarlıkta bulduğunda yapması gereken tek şey oradan kaçmaktı ama bunu yapmadı... Bunun yerine açık mezarlardan birine yürüyüp canavarlardan bir tanesine dokundu ve parmağındaki ihtişamlı yüzüğü çıkarıp aldı. Mezarlıktan uzaklaşıp evine geri döndüğünde arkasında kendisini izleyen kızıl gözleri hissetti. Yüzyıllar önce lanetlenmiş Duat ırkının baş muhafızı şimdi karşısındaydı. Başlangıç tarihi: 25 Ekim 2024
Ormandaki Avcı
Elf & Vampir Hedefi yalnızca çiçek toplamak olan Veronica, kaderin ona hazırladığı karanlık sahneden bihaberdi. Masum adımlarla ilerlediği bu yol, aslında görünmeyen tehlikelerle örülüydü. Ona yardım eli uzatan adam gerçekten bir kurtarıcı mıydı, yoksa avını gözeten sabırlı bir avcı mı? Çünkü her avcı bilirdi: Avını, diğer yırtıcılardan korumak... onu benimsemenin en sinsi yoluydu. Peki Veronica, bu tehlikeli oyunda bir av mı olacaktı? Yoksa varlığıyla avcının tüm dengelerini altüst eden bir fırtınaya mı dönüşecekti? "Onlar senin kanın için yanıp tutuşurken... ben seni nasıl kurtarırım? İçimdeki açlık, hepsinden daha derinken..."
Ölü Kralın Laneti
----"Bunca şey başından beri bir karı kocaya ait değildi zaten. Birbirimize karşı hiçbir zaman karı koca da olmadık. Biz seninle bir çıkar ilişkisiyiz." diyerek adamın geçmişte yaptıklarını yüzüne vurmak istedi. Elini çenesinden çekip de geriye yaslanmak istediğinde Kavan bir anda elini ensesine atmıştı. Sertçe çekmişti kendisini. Geriye çekilemeyecek kadar güçlü kavramıştı. Yüzünü garip bir tavırla yaklaştırdı yüzüne. Hani böyle kızgın, düşmancıl falan ama asla saldırmak istemeyen bir tavırla. "Şunu bir açıklığa kavuşturalım küçük kadın. Hiçbir çıkar benim gibi adamı ilgi duymadığı bir kadınla evlendiremez." diye fısıldadı. "Sen benim bu olaydı en büyük çıkarımsın." ---- 4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral'ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü'nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."
NARYA
Halüsinasyon, var olduğuna inandığın ama aslında hiç var olmayan şeyleri görmektir. Hayal ise zihnin kendi elleriyle inşa ettiği, gerçeğe temas etmeyen bir evrendir. Fakat benim içine düştüğüm evren, hayal gücümün sınırlarını çoktan aşmıştı. Ben ne bir halüsinasyonun ne de bir hayalin içindeydim; bu yaşadıklarım gerçeğin ta kendisiydi.
KARANLIĞIN ARDINDAN
Bir insanın hayatı daha kaç parçaya bölünebilirdi? Bölünen parçaları birleştirirken daha ne kadar canı yanabilirdi? Bir insanın neden duygusu olmazdı? İşte ben tam olarak buydum: Çocukluğunda bile kötülüğe, acıya ve duygusuzluğa mahkum bırakılan bir kız çocuğuydum. Ama ben bu karanlıktan kurtulacaktım. O kız çocuğunu da kurtaracaktım. Ve bana bunu yaşatan herkesten de intikamımı ne pahasına olursa olsun alacaktım. Benimle bu kız çocuğunun intikamını almaya ne dersiniz?
Alya
Sokakta yaşayan 4 yaşında bir kız çocuğu... 6 oğlundan sonra kız çocukları olmayacağını düşünen ve kız çocukları olmasını isteyen Gökçe Hanım ve Atlas Bey... Yanlışlıkla arabaları ile çarptıkları küçük bir kız çocuğunu gördüklerinde, o güzel çocuğu oğullarının karşısına yeni kardeşiniz diyerek çıkartmaktan başka akıllarına hiçbir şey gelmemişti. Ama bir sorun vardı. O 4 yaşındaki kız çocuğunun bedenindeki kişinin 19 yaşındaki bir kızın ruhu olmasıydı. -Kim dedi sana yeniden doğ diye?- ~Reenkarnasyon içerir.~ -Kurgu şahsıma aittir. Taklit edilmesi veya çalınması durumunda adli işlem başlatılacaktır.- -23.06.2024-
Yabancı: Şahmeran Alıntılar
Öznur Yıldırım'ın yazdığı Yabancı serisinin ilk kitabından alıntılar sizlerle... 10/02/2021 doğagüngör#1 10/02/2021 güngör#1 27/03/2021 çağıran#1 19/04/2022 ediz#1 19/04/2022 şahmeran#1Complete
Ben bakarım kapıya sen Renesme ye bak! Olamaz,Victoria! O ölmemiş miydi?(Edward içinden) -Nasıl olur? Amaaa düşüncelerini okuyorum ve Renesme'yi öldürmek istiyor! Kızımı ona veremem.Vermem de zaten! (Telefon Çalar) Victoria: Merhaba, Edward. Hmm şuanda kapının önündeki bankta oturuyorum.Az önce zile bastım, açmadın. Çünkü benim hâlâ yaşadığıma şaşırdın değil mi? Edward: Kızım Renesme'ye dokunamazsın. (Edward telefonu sinirli bir şekilde kapatır.) Derhal Bella' nın yanına koşar. Edward: - Bella sana söylemem gereken bir şey var.Of, olamaz ki Victoria ölmemiş ve Renesme'yi öldürmek istiyor. Zile basan da o idi. Ne yapacağımızı hiç bilmiyorum! Hatta şuanda pencerede sanırım... Bella: Edward her yeri kapa diğerlerine de haber vereyim bende. Merak etme Renesme nin yanında arayacağım onları.Sen git çabuk! Edward : Tamam Bella . Ve herkez gelir. Emmet, Babam ve diğer her kez tabii annem hariç. Victoria'yı kovalamaya giderler. Fakat onun bu sefer gerçekten öldürürler.
More detailsContent Guidelines