BİR ÇOCUĞUN DEVAMI OLMAK

Soba başında, kırmızı battaniyeye sarılmış, çıtırdayan ateş sesleriyle mayışan çocuğun tüm dikkati; dizine yattığı adamın gizemli sesiyle anlattığı hikâyelerdeydi. Küçük çocuğun saçlarını okşarken, sabahtan beri anlattığı her hikâyeyi büyük bir merakla dinleyen bu çocuğa bir hikâye daha anlatmaya karar verdi adam.
"Dokuz kuyruklu tilkiyi bilir misin, evlat?"
İki yana salladı başını.
"Hayır," dedi.
"İyi dinle o hâlde. Kumiho ve Gumino ismiyle bilinir dokuz kuyruklu tilki. Kumiho, resmin içinde hapistir. Ancak resimdeki tilkiye dokuz kuyruk çizildiğinde lanet bozulacaktır. Böylelikle Kumiho, yani dokuz kuyruklu tilki, tablodan kurtulabilecektir."
Merakla sözünü kesti çocuk.
"Peki, başka?"
Merakına gülümseyip başka bir versiyonunu anlatmaya başladı.
"Kumiho, eğer insan olmak isterse yüz insan kalbi yemelidir."
Kaşlarını çattı küçük çocuk.
"Yamyam gibi mi?"
Başıyla onay verdi yaşlı adam.
"Tilki ruhu tamamen insana dönüşse bile bin günde bir insan yeme ihtiyacı duyar. O gün yaptıklarını sonradan hatırlayamaz. Kumiho, içinde tilki boncuğu barındırır. Bu boncuğu, insanlardan bilgelik çalmak için kullanır."
"Peki, bu boncuk ona nasıl veriliyor ki?"
"Bilinmiyor," dedi.
"Benim de tilki boncuğum olabilir mi?"
Güldü adam.
"Kumiho öpücük verirse neden olmasın?"
Çocuk kıkırdayarak yerinde kıpırdandı.
"Benim de Kumihom olmalı mı?"
Usulca çocuğun saçlarını okşarken konuştu:
"Hayır evlat, hiç istemezsin."
İç çekip devam etti:
"Ama bir gün... Gün gelecek ve belki de, istesen de istemesen de kalbine girecek. Belki Kumiho gibi kalbini yiyecek, belki sana yaşam vaat edecek. Bunu bilemezsin."
Gözlerini adama dikerken sordu:
"Ya istersem?"
Merakla büyüdü göz bebekleri.
"O zaman kalbin onun ellerinde atar. Durdurmak, vicdanına bakar."

"Tavşan kaçtı, tilki kovaladı. Tilki kaçtı, kurt kovaladı. Yakala, bırakma; öldür, acıma... Tilki, sığı