MY WAY

Για χρόνια πίστευα ότι αν αλλάξω το σώμα μου... θα σωθώ.
Αυτή δεν είναι μια ιστορία επιτυχίας.
Είναι η αλήθεια πίσω από το "πριν και μετά".
Εκεί που κανείς δεν κοιτάει.
Δεν ήθελα απλά να αδυνατίσω.
Ήθελα να εξαφανιστώ από το σώμα μου.
Έτσι άρχισα να αφήνω να επεμβαίνουν άλλοι εκεί που από μόνη μου δεν μπορούσα .
Να ράβω το στόμα , να πεινάω , να κάνω εμετούς, να υποφέρω, να πονάω για την «ομορφιά».
ΝΑΙ, κατάκοψα το σώμα μου για να γίνω κάποια άλλη.
Όχι μία φορά.
Πολλές.
Λιποαναρρόφηση.
Δακτύλιος.
Μανίκι.
Αφαιρέσεις.
Ράμματα που άνοιξαν.
Πληγές που δεν έκλειναν.
Σημάδια που έμειναν.
Έχασα πολλά κιλά. Πολλές φορές.
Και όμως... δεν έφυγα ποτέ από εκείνο το σώμα.
Γιατί το πρόβλημα δεν ήταν αυτό που φαινόταν.
Ήταν αυτό που έβλεπα εγώ.
Έμαθα να ζω με πείνα.
Με πόνο.
Με έλεγχο.
Με μια φωνή που έλεγε κάθε μέρα:
"Δεν είναι αρκετό."
Να το αδειάζω.
Να το ξαναφτιάχνω.
Κάθε επέμβαση και μια υπόσχεση:
"Αυτή τη φορά θα είμαι αρκετή."
Δεν ήμουν ποτέ.