Storm Clouds #2

Po zwycięskim finale nic nie jest takie, jakie powinno być.

Cassin Lennox po wydarzeniach, które rozegrały się tuż po finałowym meczu, próbuje poskładać siebie na nowo. Próbuje żyć normalnie - wraca na treningi, siada na ławce, patrzy, jak jego drużyna gra dalej - ale coś w nim nie działa tak jak wcześniej, jakby został w tamtym momencie, którego nie potrafi już cofnąć.

Daemon Hale również nie potrafi cieszyć się zwycięstwem, ale zamiast ulgi czuje ciężar oczekiwań, odpowiedzialności i presji, która nigdy nie zniknęła, jednak tym razem coś się zmienia, ponieważ uświadamia sobie, że istnieją rzeczy ważniejsze niż wygrana.

Jeszcze niedawno byli dla siebie rywalami, zagrożeniem, oraz powodem do gniewu. Teraz stoją po tej samej stronie, a granica między wrogością a czymś znacznie trudniejszym do nazwania zaczyna się zacierać, a każde kolejne spotkanie odkrywa prawdy, których żaden z nich nie chciał znać.

Bo kiedy milkną krzyki trybun i opada adrenalina, zostaje tylko to, czego nie da się wygrać ani przegrać: strach, wina i uczucia, których nie da się już ignorować, oraz rzeczy których nie da się przejść w pojedynkę.

W świecie, gdzie każdy oczekuje od nich zwycięstw, będą musieli zmierzyć się z czymś znacznie trudniejszym - z własnymi słabościami i z tym, co rodzi się między nimi, nawet jeśli to oznacza, że będą musieli zawalczyć nie tylko o miejsce w drużynie... ale też o siebie nawzajem.