Psikopat Sevgilim
- Reads 1,252
- Votes 27
- Parts 10
Ongoing
Last published Wed, Jun 3, 2026
eski sevgilimin aşkı
All Rights Reserved
#62
şiddet
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
GÖLGEYE BAĞLI
Yedi yıl önce Aden Dalkıran, kim olduğunu bile bilmediği bir çocuğu kurtardı. Basit bir iyilikti onun için... ama o çocuk için bir kaderin başlangıcıydı. Baras Kor, o gün Aden'in elini tuttuğunda sadece kurtulmadı - o ele bağlandı. Yıllar geçti, Aden unuttu. Baras ise gölgelerde büyüdü, sessizce izledi, bekledi. Elektrikler kesildiğinde, şehir sustuğunda, Aden'in nefesi bile onun için bir dua gibi yankılandı. Artık Aden'in hayatı, farkında olmadan bir gölgenin ritmine bağlı. Bir gölge ki, sevgiyle değil saplantıyla nefes alıyor. Ve o gölge, karanlığın içinden çıkıp ışığa adım atmaya hazırlanıyor...Complete
KADİFE CEHENNEM (+18)
İçerik Uyarısı: Bu eser; kaçırılma, psikolojik ve fiziksel şiddet, açık cinsel içerik (+18), güç dinamikleri, manipülasyon ve intihar temaları içermektedir. Hassasiyeti olan okuyucular için tetikleyici olabilir. Lütfen bilinçli şekilde okuyunuz. 22 MART 2026 TARİHİNDE YAYINLANMAYA BAŞLANMIŞTIR.
KARANLIĞIN GECESİ
"Küçücük bir kız çocuğusun Gece," dedi adam fotoğrafını elinde tutarak. Yüzündeki derin gülümseme onu karşısındaki büyük günaha itiyordu. "Sen bir günahsın," sigarasından derin bir nefes aldı adam. "Benim en tatlı ve en yakıcı günahımsın." Dedi adam sigarasını üfleyerek. "Sana dokunmam yasaktı, ama ben çoktan günahın adını seninle koymuştum." Kitapta rahatsız edici unsurlar, yaş farkı, yetişkin içerik bulunacaktır! Rahatsız olanlar okumasın!
TAKINTI (+18)
Kıza saplantılı bir mafya ve ondan uzaklaşmak için her şeyi yapan kızın hikâyesi.
Kızıl Ateşi (DÜZENLENİYOR)
Nare Kaya... Sıradan bir hayatı olan, kendi halinde yaşayan bir tıp öğrencisi. Ta ki bir gün... Abisinin unuttuğu bir dosyayı götürmek için gittiği o evle her şey değişene kadar. O ev... Sıradan bir ev değildi. Ve o adam... sıradan biri hiç değildi. Yaman Karahan. Karanlık işlerin içinde büyümüş, gücüyle korku salan bir adam. Onun dünyasında merhamet yoktu. Kurallar basitti: ya itaat edersin... ya da yok olursun. Ama o gün... Yaman'ın gözü, hiç ait olmadığı birine takıldı. Beyaz elbisesiyle, o karanlığın ortasında duran bir kıza... Nare'ye. Bir bakışla başlayan bu hikâyede, masumiyet karanlığa bulaşacak... Ve bazı insanlar... Seçim şansı olmadan birine ait olacak.
Dönme Dolap
Bir dönme dolapta en fazla ne olabilir ki? Ya da orada neler gizlenebilirdi. Bunun cevabını gelin birlikte öğrenelim.
NÂRE
"Mirza saçmalıyosun! Duyuyo musun beni?! Aç şu kapıyı! Aç dedim! Mirza! Sana diyorum! Aç şu kapıyı!" Bir yandan boğazım yırtılırcasına bağırıyor, bir yandan da kapıyı yumrukluyordum. Kapının iki yanında olan cama geçip ona baktım. Sanki ben burda çıldırmamışım gibi elindeki telefona bakıyordu. Önündeki korumalar emrini bekler vaziyette elleri önünde kafaları eğik duruyorlardı. Nihayet telefonunu cebine attı ve tekrar cama vurdum. Kafasını çevirip bana boş gözleriyle bakmaya başladı. "Evden dışarı çıkmayacak. Ölse dahi bu kapı dışarı açılmayacak. Duydunuz mu?" Gözlerini benden ayırmadan konuşmaya devam ederken çaresizce çırpınmaya başlamıştım. Klişe sevenleri şöyle alalım, buyrun efendim...
TUTSAK
"Aslı ! " adımı hiç bu kadar sinirli söylememişti. Bu öfkesinin gördüklerimden daha karanlık ve derin bir türüydü. Bu kez de yakalanamazdım. Yakalanırsam olacaklardan korkuyordum. Arkama bakmaya cesaretim yoktu. Sadece önüme bakıyordum ve ağlıyordum. Korku beni ele geçirmeye başlamıştı. Tekrar! Nereye gittiğimi bilmeden sadece koşuyordum, kaçıyordum. O kadar hızlı koşuyordum ki ciğerlerim yanmaya başlamıştı. Ağaçların arasında korkularımla savaşarak ilerliyordum, adımlarımın her biri umutsuzluğumu geride bırakıyordu. Ancak hızım, korkularımı paramparça etmek için yeterli değildi.
Arafın Kıyısı(+18)
Lalin, şöminenin başında, alevlerin turuncu ışığının teninde dans etmesine izin vererek oturuyordu. Araf'ın sert adımları yaklaşırken başını kaldırmadı ama kalbinin atış hızı, kocasının varlığını çoktan selamlamıştı. Araf, kadının arkasına geçti, diz çöktü ve kollarını Lalin'in beline sımsıkı doladı. Başını omuzuna yaslayıp derin bir nefes çekti. "Kokun..." diye fısıldadı Araf. Sesi hem yorgun bir savaşçının sığınma isteğiyle doluydu hem de bir hazineyi kimseyle paylaşmak istemeyen birinin hırsıyla. "Tüm gün bu kokuyu özlemekten, zihnimdeki her şeyi yakıp yıkasım geldi." Lalin, elini kaldırıp adamın nemli saçlarının arasında gezdirdi. "Buradayım Araf. Gitmedim, gitmiyorum." Araf, karısının elini tutup avuç içini öptü. Bu, bir bağlılık yemini gibiydi. "Gitmemelisin. Gidemezsin. Sen benim bu hayattaki tek doğru kararımsın Lalin. Seni o kadar çok kıskanıyorum ki, bazen kendi zihnimden bile saklamak istiyorum seni. Sadece ben bileyim, sadece ben göreyim..."
Seri Katil
Alt tarafı hapiste ki bir mahkûma mektup yazdım, en fazla ne olabilir ki?...
Yedi yıl önce Aden Dalkıran, kim olduğunu bile bilmediği bir çocuğu kurtardı. Basit bir iyilikti onun için... ama o çocuk için bir kaderin başlangıcıydı. Baras Kor, o gün Aden'in elini tuttuğunda sadece kurtulmadı - o ele bağlandı. Yıllar geçti, Aden unuttu. Baras ise gölgelerde büyüdü, sessizce izledi, bekledi. Elektrikler kesildiğinde, şehir sustuğunda, Aden'in nefesi bile onun için bir dua gibi yankılandı. Artık Aden'in hayatı, farkında olmadan bir gölgenin ritmine bağlı. Bir gölge ki, sevgiyle değil saplantıyla nefes alıyor. Ve o gölge, karanlığın içinden çıkıp ışığa adım atmaya hazırlanıyor...
More detailsContent Guidelines