sıradan bir aşk hikayesi

Bu kadar hızlı gidiyordum çünkü kalamazdım artık. Burası önceden bizim ülkemizdi. İkimizin... Ama artık böyle bir şey söz konusu değildi. Artık biz yoktuk. O bizi, biz olabilme ihtimalimizi bırakıp gidip A ile olmuştu. Artık onlar vardı, bir de ben vardım. Ve bu ülke, onların ülkesi, onlara ve bana dar gelirdi. Benim artık bu ülkede yapacak tek bir şeyim kalmıştı. O da gitmekti...

***

Geç kalınmış bir aşk, unutulmamış bir maşuk, çok sonraya kalmış bir itiraf...

Bütün bu yanlışlara rağmen bu hikayeden bir doğru çıkar mı?