Zakład dla obłąkanych

W zakładzie nie można się zawahać. Nie można okazać słabości, bo zakład wszystko słyszy, wszystko wie, ze wszystkiego kpi. I wszystkich nastawia przeciwko tobie.

Feliks nie pamięta, jak się w zakładzie znalazł, skąd się wzięli ci ludzie zza ruchomych szyb ani jaki ma kolor oczu. Nie wierzy nikomu wokół ani sobie samemu. Trzyma się jednak jednego kotwiczącego przekonania - musi się zemścić za każdą rzecz, jaka go tu spotkała. Musi uciec.

W końcu nadarza się ku temu okazja. Tyle że... wymaga, by zaufał komuś z zewnątrz. I to świeżo z zewnątrz.

Plan, który ma wejść w życie z jego inicjatywy, przypomina szachową rozgrywkę. Feliks jest w szachach bardzo, bardzo dobry... ale nie najlepszy z zakładu. Na domiar złego figury zaczynają szaleć, pola się rozmazują, rzeczywistość pęka i nic już nie jest pewne.

A on sam nie ma pojęcia, kim jest. I co powinien robić.

_________________________

TW:
- brutalne sceny
- kanibalizm
- choroby psychiczne