KALPSİZ

Şehir geceleri daha dürüsttü.

Gündüzleri herkes normalmiş gibi davranıyordu. Gülümseyen yüzler, yarım kalan sohbetler, aceleyle kapanan kapılar...

Ama gece olduğunda kimse rol yapamıyordu.

Ölümler artmıştı ve,

Hiçbir bağlantıları yoktu.

Hiçbir iz bırakılmamıştı.

Ve hepsinden geriye aynı şey eksikti.

Kalpleri.

Şehir korkarken, Komiser katilin peşine düşer. Yanında fazla dikkatli davranan genç bir polis, her şeyi fazla iyi bilen bir otopsi doktoru ve gerçeğe herkesten daha yakın duran bir gazeteci vardır.

Ama bu şehirde herkes bir şey saklıyordur.

Bazıları geçmişini.

Bazıları yalanlarını.

Bazıları ise içindeki karanlığı.

Katil aralarında dolaşırken, kimse onun kim olduğunu bilmiyordur.

Belki de en korkunç şey, bir canavarın nasıl göründüğü değildir.

En korkuncu, onun tamamen normal görünmesidir.

"Kalpsiz"

Bazı boşluklar kalple değil, karanlıkla doluydu.