Güneş Batmadan - Gerçek Aile
- LECTURAS 277
- Votos 26
- Partes 3
Continúa
Última publicación sáb, abr 11, 2026
Hiç tanımadığınız insanların nefretine rağmen yaşamak için onlara muhtaç kalsaydınız ne yapardınız?
Gerçek ailesi karşısındaydı ama kollarını açan kimse yoktu. Kan bağıyla bağlı olduğu abileri için o, bir kardeş değil; hayatlarına ansızın giren istenmeyen bir yabancıydı.
Todos los derechos reservados
#13
hastalık
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
~CEYLAN~
Bir Askeri Kurgudur Bir kızımız var asker bir oğlumuz var oda asker iki timimiz var onlarda asker bu kızımız ve oğlumuz nişanlanarak bu hikayeye giriş yapıyorlar bu kız hikayelerin ortalarında ailesinin gerçek olmadığını öğreniyor ve hikayemiz başlıyor eğer daha fazla hikayeyi merak ediyorsanız sizi hikayemi okumaya alabilirim...
TOPRAK ÇİÇEĞE DURDUĞUNDA
Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek'in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek'in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." - Ceylan Kraliçe
DENEK NO: E-17
En kusursuz cinayet, birinin yaşama sevincini öldürmektir. Arsel ailesi için hayat, bir akşam yemeğinde yarım kaldı. Kahkahalar sustu, sofralar eksildi. On bir yaşındaki Eliz, kıskançlığın karanlık bir yüzüyle ailesinden koparıldı. Onu alanlar sadece bedenini götürmedi... Hafızasını, çocukluğunu, adını çağıran sesleri de elinden aldılar. Yıllar geçti. Eliz artık on yedi yaşında. Soğuk, mesafeli, duvarları yüksek bir genç kız. Geceleri anlam veremediği kabuslarla uyanıyor, tanımadığı bir evin özlemiyle ağlıyor. Ailesi onu bulduğunda zaman durmuş gibidir. Onlar için bu bir mucizedir. Eliz içinse bir kâbusun devamı. O ev ona yabancıdır. O insanlar tanıdık gelmez. "Biz senin aileniz" diyen sesler, kalbine ulaşmaz. Sevgi vardır ama hissedilmez. Gözyaşı vardır ama sebebi bilinmez. Ve Eliz, zorla ait olduğu bir hayata geri dönerken kendi kimliğini, kendi kalbini bulmak zorundadır. Bu hikâye; Hatırlanmayan bir çocukluğun, Geç kalmış bir kavuşmanın, Yaralarla kurulan dostlukların, Dağılmış bir kalbi yavaş yavaş toplayan bir arkadaş grubunun, Ve acının içinden filizlenen, sabırlı, derin ve gerçek bir aşkın hikâyesi... Klasiklerin ötesinde, bambaşka bir yolculuk. Okumayan çok şey kaybediyor.
Mahkum / Gerçek Ailem
Birbirlerini cezaevinde bulan abi ve kardeş...
RENATA
Yıllar önce bir çöp konteynırında bulunan 2 günlük RENATA, Ailesinin onu terk ettiği düşüncesiyle yetimhanede yıllanan RENATA, Yaşadıklarından dolayı sokak çocuğu olan RENATA, Ailesizliği ve kimsesizliği içinde bütünleşen RENATA VE... TAM 17 YIL SONRA ONU BULAN ABİLERİ! Sizce bir aile olabilecekler mi? Gelin hep beraber görelim! ... Herhangi bir çalıntı durumunda benimle değil avukatımla muhattap olursunuz. İnstegram hesabımdan kitap alıntılarını haftada bir paylaşacağım hesabım: subasihelen Bölümler iki haftada bir gelecektir. İyi ve keyifli okumalar!
Abilerim
" çok garip değil mi ? " " garip olan ne ? " dedim Rüzgar abime dönerek. " birden hayatımıza girmen" demesiyle Bulut abimin kaşlarımı çatarak ona döndüm " senden önce 3 kişiydik bir kız kardeşimiz olduğundan bile habersizdik " diye devam ettirdi Toprak abim. " her şey sizin için ne kadar garipse benim için de öyle eskiden yalnızdım , sonra babamla tanıştım" dedim ardından hafifçe güldüm " başlarda pek iyi anlaşmadık ama sonra gerçekten iyi bir baba kız olduk. Sonra birden siz geldiniz sizlede başta pek iyi anlaşmadık ama " dedim yine gülerek onlarda gülümseyerek beni dinliyordu " şimdi bu haldeyiz " dedim Biraz birbirimizle bakıştık ardından hepimiz güldükConcluida
Asena (Gerçek ailem )
" onu mu tercih ediyorsunuz?" Asena bir kez daha üçüzler ine hayal kırıklığıyla baktı para ve ün için kardeşleri Asenayı terk ediyorlardı." Peki bu hikâye nasıl başladı ve nasıl devam ediyor her bölümde başka maceralar başka hayal kırıklıkları , mutluluklar , korkular bazende aşk ama en önemlisi aile bakalım Asena ailesini daha yeni kavuşmuş Ken ücüzlerinden ayrılması ve ailesine daha fazla sarılması hikâyesi. Yazım yanlışı olabilir!Concluida
Kod Adı :Fırtına
Karşısında gerçek ailesi vardı.Ama nefretle bakan dört erkek vardı.Sadece bir tanesi nefretle bakmıyordu sanki beni inceliyor beni tanımak istiyor gibi bakıyordu ama sorun şu ki umarım benim ailem değilsinizdir çünkü ben aile istemiyordum.
Bir serçenin gözyaşı/Gerçek Ailem
DÜZENLİ BÖLÜM GELECEKTİR. Sessiz çocuklar ikiye ayrılır. birincisi her zaman sessiz olanlardır ikincisi, mecburen susturulanlardır. Mecburen susturulmuşdum. Oysa ben bu değildim susmaz,haykırardım gerçekleri. Konuşurdum eskiden ama sonra,birşeyler oldu. gözlerimin görmemeli olduğu, dudaklarımın haykırmamalı olduğu, zihnimin en derinlerine kazınmamalı olan o şeyleri gördüm,duydum. Sonra bana denildiki, "Sus Lavinya, konuşursan ölürsün. ağlarsan anlarlarsa ölürsün." Bir serçe gibi, ağlamayıda yasak etdiler bana. ben onları umursamayıp ağlamaya devam etdiğimde beni ömürlük susturmaya karar vermişdiler. "Unutma Lavinya, Serçeler gözyaşı dökdüğünde ölürler." " konuşursan ölürsün. " "ağlarsan,ölürsün."
Ahla
"Bir haftadır işitmediğin hakaret kaldı mı ki gurursuz? Para için değil mi bu kadar şey abinin parası yetmedi baktın bizim de durmumuz iyi ben bunların da parasını alırım diye düşünüyorsun ama yok sana zırnık koklatmam babamın kardeşlerimin hakkını senin gibi ucuza yedirmem!!" Sinir dalgaları kan dolaşımımı geçmiş ve bütün vücuduma yayılmıştı. Öfkenin harmanına bulanmış gözlerim önce kapandı Seyyid bey ve Eslem hanımın sesleri uğultuluydu elimdeki sıcaklık canımı yakmıyordu sinirim acımı hissettirmiyordu yine. Elimdeki ince belli bardakta kalan çayımı umursamadan kalkıp elimi masaya geçirdim sertçe. Kanımın kokusu yayılırken sinirim yerini koruyordu yumruk yaptığım elimi açtım cam parçaları elimden düşerken Eslem hanımın çığlığı şimdi net geliyordu. Bakışlarımı karşımdaki zorbam' dan ayırmadan bi kez daha yumruğumu sıktım kanım damla damla akarken kaşlarını çattı ve gözlerime baktı. İşte o an sessiz ve bi o kadar keskin sözlerimle ona hiç unutamayacağı bi acı verdim. "Akan kanıma iyi bak. Yemin ederim, akan kanımın üzerine yemin ederim ki ben unutsam kanım unutmayacak bu sözlerini. Pişman edicem seni öyle ki karşımda pişmanlığın seni kavururken bu gün olduğu gibi, bir hiç gibi bakıcam sana."
Bir Askeri Kurgudur Bir kızımız var asker bir oğlumuz var oda asker iki timimiz var onlarda asker bu kızımız ve oğlumuz nişanlanarak bu hikayeye giriş yapıyorlar bu kız hikayelerin ortalarında ailesinin gerçek olmadığını öğreniyor ve hikayemiz başlıyor eğer daha fazla hikayeyi merak ediyorsanız sizi hikayemi okumaya alabilirim...
Más detallesPautas de Contenido