YERDEN GÖĞE

YERDEN GÖĞE

  • WpView
    Reads 140
  • WpVote
    Mga Boto 47
  • WpPart
    Mga Parte 11
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Wed, Aug 12, 2026
WpInfo
Fiction
Romance
"Her bilim insanı veya mühendisin başına gelen o talihsiz kaza benim annemin de başına gelmişti." Annesini küçük yaşta acı bir şekilde kaybeden İlay, travma sonrası etkisiyle geçmişine dair birçok şeyi hatırlayamaz. Tek ideali ise annesinin yarım kalan projesini tamamlamaktır. Diğer yanda ise unuttuğu geçmişinden bir parça olan Ilgar vardır, İlay'a eski bir dost olarak destek olmak ister ve karşısına çıkar. Aralarındaki dostluk temeline dayandığını düşündüğü bağın her geçen gün kuvvetlendiğini ise İlay'a gelen tehdit notlarıyla fark eder.
All Rights Reserved
#219
çocuklukarkadaşı
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • BİR GECE KADAR 𝑲𝑨𝑹𝑨𝑵𝑳𝑰𝑲 (YENİDEN YAZILACAK)
  • YAĞMURUN ALTINDA 'HEZEYAN' -1 (TAMAMLANDI)
  • MAVERA
  • Bad Girl
  • SEPTEM
  • Kelebek Etkisi
  • GİRİFT
  • İSİMSİZ ZAMBAK
  • Varislerin Oyunu (Wisteria 1)
  • KISMETİN ÖTESİ

🫀🌃 İnsanlığın nereye gittiğine dair hiç bir fikrim yoktu. Her şey kötüye gitmeye başlamış, hayat değişmeye başlamıştı. Yaşamaya hakkı olmayan insanlar, yaşama hakkımızı elimizden almaya çalışıyordu. Bu kavranılacak gibi değildi. Hâlbuki yaşamalıydı insan. Doya doya, kelimenin asıl manasında yaşamla hayata tutunmalıydı. Benim yaşama hakkımı elimden almışlardı. Ve bu hakkı elimden alan kişi sözde benim babamdı. Baba diye hitap etmemeye çalışıyordum ama içimdeki çocuk yan bunu yapmaya devam ediyordu, anlamıyordum. Yapmamalıydım ama. Bir şey de vardı, artık o çocuksu yanım bile artık bu adamdan nefret ediyordu. Zaten karanlığa bulanmış olan çocuk, zülmete dönmüştü. Ya da ben öyle sanıyordum. Ruhu ölmüştü o çocuğun. Birinin ölmesi için cismani ölmesi gerekmezdi. Ruh ölürken de insan ölürdü. Bunu benden iyi kimse bilemezdi. Ben kirli insan değildim. Ben kötü bir insan değildim. Ben masum bir çocuktum. Ben kötü olmaya zorlandığımda 14 yaşımda bir çocuktum.Düşünüldüğünde kötü bir insan olmak için hiç bir sebep yoktu ama bana sebep yaratmıştılar. Kötü birisi olmaya zorlandığımda sadece küçük bir çocuktum. Beni kendi kabuğum olan karanlığıma çekmiştiler. Ve bunu yalnızca 'babam' yapmamıştı. En yakınlarımdan ve hayata gelmeme sebep olan kişiyle beraber yapmıştılar. Küçük çocuğun katili olan ve sözde babam olacak adam karşımdaydı. Elleri kolları bağlı, yüzü kanlar içindeydi. Kokusundan yanına yaklaşmak bile mümkün değildi. Layık olduğu yerdeydi. Peki ya ben niye burdaydım? Biliyor muydum bunun sebebini? Tabii ki biliyordum. Saklım diye adlandırdığım adamın sağlığı için, yaşaması ve nerede olduğunu öğrenmek için. O yüzden yüzüne bile bakmak istemediğim adamın karşısındaydım.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman