Otuz Dördün Anatomisi

"Üniversite yıllarında sevmediği insanlara takıntı geliştiren Zeren, zamanla bu saplantıyı aşk diye kutsadı; kendini kandırdı, sustu, bekledi. İçten içe ait olmadığını bildiği insanların arasında kabul görmek uğruna kendi sesini bastırdı. Dost sandıklarıysa yüzüne gülüp arkasından sessizce ipini örerken, Zeren bunu görmek istemedi; belki gördü ama inkâr etmeyi seçti. En ağır darbeler, insanın güvenmekten vazgeçemediği yerden gelirmiş. O ise kendine uzatılan her sahte eli samimiyet sandı, her kırıntıyı sadakat diye topladı. Zaman geçtikçe fark etti ki ortasında durduğu şey ne dostluktu ne aşk; yalnızca yavaş yavaş içine çekildiği bir yanılgıydı. Yaş 34'tü... Zeren için bu yaş, gerçeğin yüzüne sertçe çarpıldığı yıl mıydı, yoksa yıllardır içinde büyüttüğü kâbusun en karanlık perdesi mi?"