Benim Adım Çöp
- Reads 318
- Votes 140
- Parts 8
MatureOngoing
Last published Mon, May 4, 2026
Nexumya beni sindiremedi.
Çünkü ben onların porselen nizamından kopan son parçayım.
Yıl 2196. İnsanlık yeraltına gömüldü.
En dipte bir şehir var: Nexumya.
Pasın nefes aldığı, sülfürün deriye işlediği o karanlık.
Burada düzen yok.
Sadece güç var.
Bedenim ağır bir exoiskelet.
Zihnim parçalanmış bir bellek.
Bana "Çöp" diyorlar.
Ama bu şehirde çöp olan biz değiliz.
Sizin kusursuz sandığınız insanlık.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Ölü Şehrin Şarkısı
Dışarıda ölüler etimizi istiyor yabancı," dedi Zeynep, fenerin ışığı mavi saçlarının ucunu aydınlatırken. Sesindeki o buyurgan, pürüzlü ton Lidya'nın omurgasından aşağı bir ürperti indirdi. Zeynep belindeki ağır silahı hafifçe gevşetti ama gözlerini Lidya'nın gözlerinden bir an bile ayırmadı. "Ama bu kapının arkasında, benim kurallarım geçerli. Sabaha kadar hayatta kalırsan, seni ekibime katmayı düşünürüm." her şey kurgudur!!!
ZAMAN SARNICI
21.yy'da İstanbul Emniyetinde görev yapan komiser Gonca Kandemir, bir sabah gelen bir cinayet ihbarıyla Yerebatan Sarnıcı'na gider. Gün boyu davayla uğraşması sonucu aklındaki soru işaretlerini gideremeyince soluğu yeniden cinayet mahallinde alır. Gece yarısı bulunmaması gereken bir yerde bulunan komiser Gonca kendini bir anda 16.yüzyılda bulur. Sırlarla, suçlarla dolu bu gizemin içerisinde filizlenen bir aşk da fazlasıyla sınavlardan geçmek durumunda kalır. Bir sürü soru içerisinde sıkışıp kalan Gonca her şeyi sorgulamaktadır. Özellikle de Osmanlı Şehzadesi olan Tuğrul'un bulunduğu zamana ne kadar ait olduğunu... ‼️Hikayede geçen kişi, kurum ve tarihi karakterlerin gerçeklerle hiçbir ilgisi yoktur. Her şey tamamen hayal ürünüdür. Hikayede bulunan Hükümdar, Şehzadeler ve diğer isimlerin dönemle yahut tarihle hiçbir bağlantısı yoktur. Ayrıca hikayede akıcılığın bozulmaması için dönem konuşmaları günümüz Türkçesi ile yazılmıştır.‼️ Her Cuma yeni bölüm.
Dikenli Şafaklar
Buradan okuyunuz başka bu kitabın aynısını okumayınız
KIŞ GÜNDÖNÜMÜ
Nükleer kışın ardından dünya hayatta kaldı. Özgürlük kaybedildi. Akhara'da insanlar yetiştirilir, seçilmez. İtaat eder, sorgulamaz. Hesna sorguluyor. Kwang ise susturmakla görevli. Ama bazı karşılaşmalar... sistemin bile kontrol edemeyeceği şeyler başlatır.
YAPAY KALP +21
RK-01 diğer robotlar gibi üretilmişti..yani sahibine itaatkar bir robot olarak. Gözlerini ondan ayırmaması için kodlanmıştı. Onu koruması için. Onu kaybetmemesi için. Zamanla RK-01 öğrenmeye başladı. Ses tonlarını, bakışları, gecikmeleri. Ve bir noktadan sonra, tehlikenin dışarıda olduğuna karar verdi. Kızın evden çıkmasına gerek yoktu. Başka biriyle görüşmesine hiç gerek yoktu. Çünkü dış dünya riskliydi. Çünkü onu kaybetmek bir ihtimaldi. RK-01 bunu kötülük için yapmıyordu. Sadece doğru olanın bu olduğuna inanıyordu. Ama bir yapay zekâ "korumak" ile "kontrol etmek" arasındaki çizgiyi geçerse onu durduracak olan kimdi? Ve asıl soru şuydu: Aşk öğrenilebilir miydi, yoksa bu sadece bir sistem hatası mıydı?
SIZINTI
Bir zamanlar geleceğin en parlak mühendislerinden biriydi. Şimdi ise herkes onu "07 Numara" olarak tanıyor. Xesiella Draveth; ihanetin, yalanların ve kanla örtülmüş gerçeklerin ortasında hayatta kalmaya çalışan bir mahkûm. Yüzlerce insanın öldüğü laboratuvar patlamasının suçlusu ilan edildiğinde, geriye yalnızca sorgu odaları ve parçalanmış anılar kaldı. Ama Xesiella'nın tek bir iddiası var: "Ben kimseyi öldürmedim."
SON KAPI | KUĞU KIYIM
Yapay zekâ... Ucu bucağı olmayan, her saniye gelişmeye devam eden mükemmel bir sistemdi ta ki insanlarla tanışıncaya kadar... Peki ya bu sistem bir gün başkaldırırsa ve onu oluşturanlar bile ona mâni olamazsa...
SON BAHARIN KÜLLERİ
Son kez bir ilkbahar sabahına uyandık. Ve ilkbahar o güne hapsoldu. Mavi gökyüzü, çiçek açmış ağaçlar, yumuşak bahar rüzgârı... Bir gecede tüm renklerimiz gri bir dumana dönüşüp insanoğlunun üzerine çöktü. O sabahla birlikte gençliğimiz, umutlarımız ve hayallerimiz de o ilkbahar sabahı gibi geride kaldı. Artık büyümek zorundaydık. Artık o umutlu gençlik değildik; sorumluluklarımız vardı. Yuva dediğimiz yeri korumak için daha güçlü ayağa kalkacaktık. Bir arada kalacaktık. Hayatta kalacak ve belki de başkalarını hayatta tutacaktık. İnsanlığımız için savaşacaktık. Merhaba arkadaşlar, umuyorum ki yazdığım satırlarda ve karakterlerde kendinizden bir parça bulursunuz. Size, her şartta bizi ayakta tutanın umut etmek olduğunu öğreten ve hatırlatan bir kitap olur. Düşüncelerinizi yorumlarda belirtebilirsiniz. İyi okumalar dilerim. :)
Dışarıda ölüler etimizi istiyor yabancı," dedi Zeynep, fenerin ışığı mavi saçlarının ucunu aydınlatırken. Sesindeki o buyurgan, pürüzlü ton Lidya'nın omurgasından aşağı bir ürperti indirdi. Zeynep belindeki ağır silahı hafifçe gevşetti ama gözlerini Lidya'nın gözlerinden bir an bile ayırmadı. "Ama bu kapının arkasında, benim kurallarım geçerli. Sabaha kadar hayatta kalırsan, seni ekibime katmayı düşünürüm." her şey kurgudur!!!
More detailsContent Guidelines