Gidenler Kalanlara

Sisli bir gündü, yağmur ara ara yağıyordu kütüphaneye gitmiştim .Yine fransız edebiyatı bölümünde takılı kalmıştım , birden önümdeki masaya bir kız oturmuştu
gözlerimi ondan ayıramamıştım , o da ara sıra bana bakıyordu . Telefonumun calmasıyla irkildim , telefonla konuşmak için dışarı çıkmıştım , geldiğimde o yoktu .
masanın üstünde okuduğu kitap vardı , içinde 'bu hafta içinde yine geliçem , birlikte kitap okuyalım mı ? ' yazıyordu . Durdum , ne yapacağımı bilmiyordum . Sonra
eve gittim . Karar vermiştim onu bekliyecektim ve öyle de oldu 1 hafta boyunca aynı masada oturup onu bekliyordum . pazar akşamı saat 8 gibiydi umudum
bitmişti . Küçük bir kağıda 'oyunun hiç eğlenceli değildi ' yazıp kitabın arasına koydum . Tam cıkarken 'geldim, kusura bakma gec kaldım ' diyen biri vardı.
'hey sana diyorum ' diyip kafama atmıştı . durup arkama döndüm , 'merhaba ben masal , ya sen ? ' kekeledim sonra bende adımı söyledim. Elindeki kitabi gösterip
'bunu okudun mu gerçekten çok güzel ' dedi , kafamı sağa sola cevirdim. Elimi tutup koşmaya başladı , 'nereye' dediğimde ' beni takip et' dedi . Elimi çok sıkı tutuyordu
otobüse bindik herkez bize bakıyordu bende ona . Sonunda indik elimi hala tutuyordu şehrin ayaklarımızın olduğu bir tepeye getirdi bizi . Oturdu bana yanını göstererek
'otursana şapşal ' dedi . Yanına oturduğumda hemen kitabı actı telefonunun ışığıyla bana kitap okuyordu . Ne okuduğundan haberim yoktu ben onu izliyordum .
Sonra omzuma kolunu attı 'anlat bakalım , kendini ' dedi. Bir sigara yakıp anlatmaya başladım . Sanırım 10 dakka falan sustuk ara sıra bana bakıp gülümsüyordu.
O gülümsedikçe kalbime saplananlar neydi insan hem acı cekip hem de mutlu olurmu hiç . Sanırım ya aşık oluyordum ya da gelip geçiçi bir hoşlantıydı bu .
Bir anda sarıldı , kalbinin atışları benim kalp atışlarını geçiyordu .