KADER KIYISI
- Membaca 5,063
- Vote 552
- Bab 9
Bersambung
Publikasi terakhir Sel, Sep 1, 2026
"Yapamadım ulan, yapamadım! Denemedim mi sanıyorsun! Uzak durmaya çalıştım, yolumu çizmek istedim ama yapamadım. Düşmanımın kızına aşık olmayı engelleyemedim! Uzaklaşmak istedikçe daha çok yandım, öyle bir yandım ki küllerimi bu Karadeniz'e savursalar sönmem! Ne yapacaksan yap, vur kır döv ama ben kız kardeşini seviyorum! Barış mı bitti? Sikimde değil bitsin ama seviyorum amına koyayım ötesi var mı?" dedi karşısındaki adama.
Sonunda, dedi içinden. Sonundan yüreği hafiflemişti, aşıktı o kadına. Kör kütük aşıktı, bunu nereye kadar saklayacaktı? Zaten saklamak da ona yakışmazdı, abi dayağı da yemiş olabilirdi ama asla umurunda değildi. Bu saatten sonra ne olacaksa olsundu.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#7
düşman
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
Siyaha Tutkun
"Biz.. İkimiz imkansızız." "Neden?" "Çünkü ben siyahım, sen ise beyaz." "Doğru. Ama bir yerde hatan var. Sen siyahsın ve ben de siyaha tutkun..." ~ Düzenleniyor. ~ Kapak: wizardestinaLengkap
ZELAL
Bazı insanlar geldiğinde hayat durmaz, aksine ilk defa gerçekten başlar. Zelal'in hayatı da Yaman Ağa'yla birlikte başlamıştı. Çünkü bazen bir bakış, bir kelime değil; sadece varlık yeterdi birinin ait olduğunu hissetmesi için.Lengkap
RUHUNU BOYA
❝ İnsanların sana sürdüğü renkler değil, ruhuna sürdüğün renk seni sen yapar. ❞ Bir lanet. Bir evlilik anlaşması. Bir çocuk. Karadağ ailesi, lanetli olduğu söylenen bir kızı evlerine aldıklarında bunun bir evlilik değil, bir çözüm olduğunu düşünüyorlardı. Karmen, yıllardır "uğursuz" diye fısıldanan bir soyun son taşıyıcısı olarak kasabadan çıkarılıp şehrin en sessiz evlerinden birine getirildi. Kaçış sanmıştı. Sadece farklı bir tür esaretti. Karadağ soyadını sürdürecek tek erkek veliaht olan Pamir Karadağ için ise bu evlilik bir duygunun başlangıcı değil, düzenin devamıydı. Planlı, kontrollü ve duygudan arındırılmış bir anlaşma. Bir çocuk. Bir soy. Bir zorunluluk. Ama aynı evin içinde, aynı odada, aynı sessizlikte yaşamak; hiçbir planın hesaba katmadığı bir şeyi yavaş yavaş büyütecekti. Yakınlık. Ve hiçbir anlaşmada yazmayan tek gerçek: Değişim. Bu hikâye, iki insanın birbirine yaklaşmasını değil, birbirine rağmen değişmesini anlatır. Çünkü bazı bağlar seçilmez. Sadece başlar. Her şeye rağmen. UYARI: Bu hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. Copyright © Tüm Hakları Saklıdır
Bana Sevmeyi Öğret -İntikamdan Doğan Aşk-
Dizlerimin üstündeydim. Gözyaşlarım kontrolsüzce süzülüyordu yanaklarımdan, ellerim çaresizce yere düşmüştü. İçimden geçen fırtınaları susturacak bir ses yoktu etrafta... ta ki o el bana dokunana kadar. Beni o hâlimden usulca kaldırdı. Gözyaşlarımı parmak uçlarıyla sildi, sonra başparmağını nazikçe yanağıma sürdü ve gözyaşımı sildi. Gözlerimi gözlerine kilitlemiştim. Ardından, o karanlık bakışlarıyla gözlerime eğildi... ve gözlerimden öptü. O an içimdeki her şey darmadağın oldu. "Döktüğün her bir gözyaşı için dünyayı yakarım," dedi. Sesi titriyordu, ama bir yandan da kararlıydı. "Ama ne hissetmem gerekiyor bilmiyorum; seni nasıl sevmem gerektiğini de bilmiyorum, Eflal." İçimde bir şeyler düğümlendi. O an onu kucaklayarak tüm yaralarını sarma isteğiyle doluydum. Korkularını, belirsizliklerini, o kendine bile itiraf edemediği duygularını... Hepsini alıp yüreğimde saklamak istedim. Fısıldayan bir sesle, "İzin ver, seni sarayım Karan, seni sarıp sarmalayayım..." Gözlerimin içine çaresizce bakarken derin bir nefes aldı. Sesi neredeyse bir fısıltı gibiydi. "Bana sevmeyi öğret."dedi. O sözleri duyduğumda nefesim kesildi. Daha sonra alnını benim alnıma yaslamıştı. İçimizdeki karmaşayı sadece biz anlıyorduk. Belki de... gerçekten de sevgi öğrenilecek bir şeydi. Ve ben, ona öğretmeye hazırdım...
Kar ve Su (Tamamlandı)
Elif, hayatta kızlarını evlendirmekten başka bir gayesi olmayan annesi ve hepsi birbirinden çılgın kız kardeşleri arasında sıkışıp kalmış normal bir üniversite öğrencisidir. Hayatındaki her şey son derece sıradan gitmektedir ta ki bir gün sosyetik ve yakışıklı Fırat Vural Dağhanlı kapı komşusu olana kadar. Elif, ilk görüşte nefret ettiği adamı tanıdıktan sonra duygularını, prensiplerini, hayatta her şeyden daha çok önem verdiği değerlerini sorgulamak ve bu kalbi buz tutmuş adamla her adımda çarpışmak zorunda kalır. Nihayetinde aşk galip gelip su, karı eritebilecek midir?Lengkap
İKİ YABANCI
Soğuktan donmuş ellerini cebinden çıkardı. Sadece bir kez kapıya vurması ile kapının açılması bir olmuştu. Hazırlıksızca karşısında duran adama baktı. Uzun saçları, kafasına taktığı berenin altına gizlenmişti. Sakalları her zamankinden daha da karışık ve uzun gözüküyordu. Kenarları kırışmış, çizgiler ile dolu gözleri dolu doluydu. Yaşlı yüzünde hüznün fırça darbeleri vardı. Sessizce, ağ tutmaktan halat bağlayıp çekmekten nasır tutmuş ellerini kapıdan çekerek geriye doğru adımladı ve içeriye girmesine izin verdi. Bu daveti bekletmeyip kar tutmuş botlarını önemsemeden, üşüyen ve gerilen bedenini sıcacık hava ile buluşturdu. İçeride yalnızca bir kanepe, üzerinde çaydanlık bulunan ve çıtırtılı sesleri ile insana huzur veren eski bir soba vardı. Başka bir zaman olsaydı, sobanın o sıcak ve dosthane kucağına kıvırılır keyfini çıkarırdı. Ancak bu şimdi imkansızdı. Kanepenin hemen çaprazında duran masanın üzerinde camdan yapılmış bir sürahi ve bardak duruyordu. Sonra onu gördü, battaniyesinin içinde tıpkı bir melek gibi uyuyordu. Dudakları pespembe bir düğmeyi andırıyordu. Küçücük diye düşündü, ne kadar da masum. Teni bembeyaz, kirpikleri uzundu. Kaşları neredeyse yok gibiydi. Gülümsedi bir an onun güzelliğine. "Herhangi bir değişiklik yok değil mi kararında?" Yaşlı adamın sesi ile ona doğru döndü. Yüzünde gördüğü endişeyi anlayışla karşıladı. Çünkü onunda içinde endişe fırtınası kopuyordu. "Hayır, Ali Osman Bey. Ben size bir söz verdim, bir anlaşma yaptık. Şimdi geri dönemem." Ali Osman, rahatladığını belli edercesine bir nefes verdi dudaklarından. "Senin bana ihtiyacın var, benim ona. Onunsa sana. Bunu sakın unutma." ©Tüm hakları saklıdır.| ©All Rights Reserved. -Yalnızca bu sitede yayınlanmaktadır. Başka hiçbir yerde iznim dahilinde yayınlanmamaktadır. Eğer kopyasına rastlaLengkap
TÖRE
İki aşirette bir araya geliyorlar. Şu kan davası daha fazla sürmesin diye kan davasını bir şartla sonlandırıyorlar. Ama iki can da beraber alıp gidiyor. Birbirini sevmeyen gençler bir olaydan sonra nasıl mutlu oluyorlar buyurun okuyun... BİR TÖRE HİKAYESİ... DİKKAT: HİKAYELERİNİZİN REKLAMINI YAPMAYINIZ!!Lengkap
NEVA
Birini sevdikten sonra asla başka birini sevemezsin. ***** Neva kafasını kaldırdığında Emir ile birbirlerine çok yakın olduklarını fark etti. Geriye doğru kendini çekecekken Emir, Neva'nın sırtına elini koyup onu engelledi. "Şu an seni öpsem Ne yapabilirsin ki?" Neva daha da şaşırmış gözleri büyümüş halde baktı. Şaşkınlığını atıp sözünü söyledi. "Gençliğini zehir ederim." Emir güldü. "Edersin Serseri." ***** Yakında bölümler yayımlanmaya başlayacak.
Leyla ile Karabağırlı
Seha Bey bir ayağını öne atıp ona dengesini vererek şöyle bir durdu. Leyla'yı kısacık üstün körü süzdü. Rahatsız eden bir bakış değildi ama olmasa da olurdu yani. Leyla neler oluyor diye düşünüyordu. "Küçüksün." dedi adam, burnunu çekti. "Gözüm de tutmadı pek seni. Biraz büyü. Bakalım hale yola gelecek misin..." Leyla'nın gülümsemesi soldukça soluyordu. Gözü tutmamıştı madem gelin odasına ne diye sokmuştu bu herif onu? Hale yola gelmek ne demekti? Ah bir eski Leyla olabilseydi ona hali de yolu da gösterirdi ama kaç gündür yaşadıkları onu bitap düşürdüğünden karşılık vermek için laf gelmiyordu aklına. "Eğer aynı yastığa baş koyasım gelirse, haberin olur. Sana söylerim." dedi adam. Leyla'nın gülüşü tamamen düştü bu sefer. Ne ince düşünceli adam! Ya habersiz gelse ne olurdu?! "Ama ben bunu yapmazsam eğer, sen aşkımdan ölsen bile bana gelmeyeceksin." ••• -Yaş farkı içerir- ~hikâyemiz 1989 yılında başlamaktadır~Lengkap
Cüretkâr Teklif (Kitap Oldu)
• Günaha Davet - II • Hüma, çevresindeki arkadaşları bir bir evlenirken kendisi doğru düzgün bir sevgili bile bulamamaktan yakınmaktadır. Arkadaşının düğününe davet edilen Hüma, boş bulunarak düğüne nişanlısıyla katılacağını söyler ancak ortada ne nişanlı vardır, ne de nişanlı olmaya aday bir adam. Yakın çevresinden tanıdığı Çınar'a, cüretkâr bir teklifte bulunur. Çınar'ın kendisiyle düğüne katılması ve nişanlı rolü yapmasının karşılığında, Hüma, Çınar ne isterse onu yapacaktır. Ancak bilmediği bir gerçek vardır, Çınar, ondan hiç de masum bir şey istemeyecektir. Düştükleri bu karmaşık durum onların daha da yakınlaşmasına sebep olurken, aralarında karşı konulmaz bir çekim başlar. Ve bu süreçte hesaba katmadıkları şey, oynadıkları bu küçük oyunun, onlara gerçek aşkı ve mutluluğu getireceğidir. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 16 Yaşından büyük okuyucuların okumasını tavsiye ederim. Hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. Cüretkâr Teklif, kitap olduğu için yayından kaldırılmıştır. Tanıtım amaçlı ilk üç bölümü yayındadır.Lengkap
Tek Atış
BLOG | KARALAMA | DENEME *Her bölüm kendi hikayesine ev sahipliği yapmaktadır. **Yarım kalmadı, tamamı o kadardı.Lengkap
AZE
PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.
Bir Bebek Özleminde
Eski bir köy kurgusudur. İnsanların bilinçsiz ve cahil olduğu "dönem" kurgusu olduğunu unutmadan okumanızı rica ediyorum. Bu bir kitap, gerçek hayata dair, geçmişe dair içinde yüzlerce düşünce barındırıyor. Yazılanlar 'yazarın' düşüncesi değildir, içine büründüğü karakterin o döneme uygun düşüncesidir. Her karakter ile onun düşüncesini savunuyor anlamına gelmez bu. İyi bir tipleme yazarken iyi, kötü bir tipleme yazarken nasıl ki bizde kötü olmuyorsak, yazdığımız şeyler de istediğimiz şeyler olmadığında, kendi fikirlerimiz ya da düşünce yapımız olmadığında bir karaktere büründüğümüzde, saygı göstermeyi bilmeliyiz. ☠︎︎⚠︎⚠︎⚠︎☠︎︎ *YAŞ FARKI İÇERİR *BİR ANDA DEĞİL ZAMANLA GELİŞECEK BİR KURGU BARINDIRIR. *SAYGISIZ VE OKUDUĞUNA ÇAMUR ATMAYI SEVEN İNSANLAR RİCA EDİYORUM BAŞLAMASIN. Keyifli okumalar...
Yarkıyısı
-Yaş farkı içerir- Cebinden bir gerdanlık çıkardı Aldemir. Kızın gözünün önünde kaldırdı. "Al." dedi. "Yüz görümlüğü." Kız almadı. Aldemir, yatağın üstüne bıraktı. Geri çıktı, ceketini çıkarıp sandığın üstüne attı. O vakit fark etti. Yeni gelin tir tir titriyordu. "Korkma," dedi Aldemir. Perdeyi azıcık araladı, pencereden aşağı baktı. Evin önü iyiden iyiye boşalmıştı. Geri döndü, yatağa, kızın yanına oturdu. "Adın ne senin?" "Adımı bilmiyon mu?" dedi incecik, nahif bir ses. Su şırıltısı, kuş cıvıltısı, meltem sesi gibiydi. "Cık. Bilmiyom." "Attan indiren sen değil miydin? Yanımda oturan sen değil miydin? Demin alan kabul eden sen değil miydin?" "Bendim amma.." dedi Aldemir. "Adet yerini bulsun diye." Gelin derin bir nefes aldı. Aldemir, kızın işi anladığını fark etti. Amma da zeki çocuktu ha. İyi. Saf olanla uğraşamazdı Aldemir bu yaştan sonra. İşin en çok dert ettiği kısmı hallolmuş oluyordu böylece, hamdolsun. ~~~~ Aldemir'in kalbi Gülayşe'ye, Gülayşe'nin kalbi Aldemir'e düğümlüdür... Ve güzeller güzeli Gazâl, Aldemir'in eli kınalı yüreği umutlu tazecik karısıdır 🌱 Ve bir gün, bu topraklarda, bir sevda için bir destan yazılır...Lengkap
Gardenya Günahsız Melek
Çocukluğundan çok mu farklı yoksa ben mi yanlış görüyorum ,hissediyorum ?Nerede o benimle evcilik oynayan ,nerede o ben düşünce ağlamayayım diye sarılan ,pamuk şekerle kendine sakal yapan ,yüzünden hiç gülümsemesi eksik olmayan ilk aşkım. Karşımda bulduğum Murat yedi yaşımda aşık olduğum Murat değildi. Ne değiştirdi sevdiğimi yalnızlık mı yoksa yaşadığı o zalim hayat mı? Annesizlik mi karartı kalbini yoksa babasının zalimliği mi? Aslı okumak için İstanbul'da ki dedesinin dostu çocukluğundan beridir tanıdığı Mehmet dedenin İstanbul'da üniversite eğitimi teklifini kabul eder.Mezun olacağında Alkan ailesinden vedalaşacağını kendine yeni bir düzen kuracağını düşünsede hayatı istediği gibi gitmez... Yayımlama tarihi= 09/12 /19 Kapak tasarımı: @kairosayLengkap
KIRGIN BEYAZ
"Peki..." Gözlerimi gözlerinden kaçırarak üzerindeki gömleğe diktim. "Neden dans ediyoruz?" Bu soruyu beklemiyor olmalıydı. Sahte bir öksürükle boğazını temizlediğinde ne diyeceğini merak ederek bakışlarımı gözlerine çıkarmıştım. "Sıkılmışa benziyordun." Omzunda hareketsiz duran elimi sıkılaştırarak ensesine doğru kaydırdım. Bu hareketimle birlikte ona biraz daha sokulmuş sayılırdım. Verdiği sıcak nefesi boynuma çarparken vücudunun gerilmeye başladığı hissediliyordu. Çevremizdeki herkes yok olmuştu şimdi. Sadece o ve ben vardık. Bir de gözleri. Kahverengi bakışları çıplak ayaklarla topraklarına basmışım gibi hissettiriyordu. Bu hissi sevmiştim, kollarının arasında onun topraklarında dans etmeyi. Çevremi saran okyanus kokusuna kapılırken parmaklarım ensesindeki saçların arasına karışmıştı. Artık dans ediyor gibi değildik. Daha çok sarılıyor gibi göründüğümüze emindim. Gözleri görüş açımdan çıkmıştı. Omzunun üzerinden aydınlatmalara bakarken nefesimi tutmuştum. "Belki de sıkılmaya devam etmeliydin." dedi boğuk bir sesle. "En azından öyleyken zararsızdın." Belimdeki eli yavaşça sırtıma çıkarken alt dudağımı dişlerimin arasına alarak nefesimi bıraktım. Dansımızın gidişatını değiştiren bendim ama ateşi açan oydu sanki. Toprağına kül olmak üzereydim. ... Haziran 13, 2023 | Tamamlandı. Kırgın Beyaz isimli ilk wattpad kitabıdır. Kırgın Beyaz, genç kurgu hikayelerimin aynı evrende geçtiği bir seriye aittir ve diğer kitaplarla olay bütünlüğü açısından okumanız gereken sıra şöyledir: - Kırgın Beyaz - Uğur Getirmeyen Böcekler - Kırgın Beyaz 2: Edilen VedalarLengkap
ADAVET
🌟Tamamlanmıştır... ADAVET; "düşmanca davranış, düşmanlık." Oda aynı koridorda olduğu gibi loş bir aydınlatmaya sahipti. Bu loş ışığın altında, uzun toplantı masasının en ucunda ona doğru bakan kahverengi gözleri net bir şekilde seçebilmişti. Aynı korumaları gibi onunda üzerinde siyah bir gömlek vardı. Yeşilleri kahvelerle buluştuğu anda kaşlarını çatarak sertlendi. "Beni neden buraya çağırdığını sorabilir miyim? Özellikle de emrivaki bir şekilde. Adamların arabamın önünü kesti. Adam akıllı çağırsaydın da gelirdim!" "Gelir miydin?" dedi duvar kadar sert olan ses. Oturduğu koltuğa iyice yayılırken aynı üzerindeki siyah gömlek gibi kara ve keskin bakışlarını kızın gözlerinden ayırmadı. "Gelmeyeceğini bildiğim için işimi garantiye aldım diyelim." diyerek devam ettirdi sözlerini. Sesinin tonusunda yaptığı emrivakiyi kabul ettiren bir ton vardı. İnci ise bakışlarını adamın gözlerinden çekmeden sıkıntılı bir biçimde mırıldandı. "Ne istiyorsun Boran?" Boran, oturduğu yerde dikleşerek önünde duran siyah kapaklı dosyayı İnci'nin önüne doğru uzattı. İnci anlamaz gözlerle ona bakarken belki de Boran'ın ağzından çıkacak olan söz ikisinin de hayatını değiştirecekti. "Benimle evlenmeni..."Lengkap
SUSKUN (TAMAMLANDI.)
"Leyla!" arkamı dönüp bağıran kişiye baktığımda şaşırmış halde ona bakıyordum. Oğuzun burada ne iş vardı? Doktora dönüp baktığım da Oğuza bakıyordu. Oğuz kaşlarını çatmış bize bakarken yanımıza gelmeye başladı. "Neden açmıyorsun telefonlarımı? Seni merak ettim. Kim bu?" benimle konuşup doktoru görmezden gelirken bu hareketi karşımda ki adamı sinirlendirdiğini anladım. "Bu değil genç benim adım Gökhan." gözlerini kısıp Oğuza bakmaya devam ediyordu. Oğuz gözlerini benden çekip doktora çevirdi. Ben ikisine bakarken oğuzun elinde ki yüzükle burukça gülümsedim. "Beni sadece Leyla ilgilendiriyor!" Oğuzun sözüyle doktor alayla güldü. "Bence senin ilgilenmen kişi sözlün olmalı ha ne dersin? Hadi Leyla gidelim." ciddi ses tonuyla yutkundum. Ben ikisinin arasında kalırken aralarında oluşan gerginliğe son vermem gerekiyordu. Ya doktorla beraber buradan gidecektik ya da Oğuzla burada kalıp konuşacaktık. Peki Ben kalbimin sesini mi yoksa aklımın sesini mi dinlemeliyim?
AY İŞIĞINA SAKLANAN
Bu hayatta kendi kaderimizi seçebilir miydik?.. yoksa bize yazılan kadere razı mı gelmeliydik. Hayat her zaman acımasız ve kalpsiz miydi? Yoksa bir gün yüzümüze Güler miydi bu arada ben Ahsen her belayı, sorunu, kaosu peşinde getiren Ahsen. Merhaba tanıştığımıza memnun oldum. Bu kitap kötü karakter sevenlere, Bu kitap Kaosu sevenlere, Bu kitap Bir katilin ve masum bir kızın beklenmedik aşkını okumak isteyenlere Hoşgeldiniz....
GELİNCİK (TAMAMLANDI)
"Sevme beni Neva." Nefesim kesilir gibi olurken yutkunup kaçırdım gözlerimi. Neden böyle bir şey söylemişti şimdi? Ben onu üzdüğümü düşünerek perişan olurken onun umrunda bile olmadan çıkmıştı kelimeler ağzından. "Neyden bahsediyorsun anlamıyorum?" Sesim bile bana ihanet ederken başımı çevirip önüme döndüm. Burak ise halâ bana bakıyordu. "Gelincik çiçeklerinin anlamını biliyor musun Neva?" Bu da neydi şimdi? Ne alakası vardı konumuzla? Hayır anlamında iki yana salladım başımı. "Gelincikler, narin insanlara benzetilir hep. Sert davrandığın an hüzne boğulup küserler. Onların kibar insanlara ihtiyacı vardır. Sert ve düşüncesizlere değil... Sevdiği kadar sevilmeyenleri temsil eder gelincik." Söylediği şeyleri dinlerken içimde bir yerler sızlıyordu. Ne demek istediğini anlıyor gibiydim ama anlamak istemiyordum. Bunları bana niye anlattığı bariz ortadaydı. Beni sevmiyordu. Kalbim devam etmemesi için diretirken beynim bunları duymam gerektiğinin farkındaydı. Hayal dünyamdan çıkıp ayaklarımın yere basması için gerçekleri görmem şarttı. Sevdiğim kadar sevilmediğimi bilmek zorundaydım. Daha fazla kırılmamak için Burak'ın beni sevmediğini kalbime öğretmek zorundaydım. Gözünü bile kırpmadan bana bakıyordu. Söylediklerini iyice kalbime kazımak istercesine ruhumun derinlerine indirmişti gözlerini. "Sen gelincik çiçeği gibisin Neva. Narin ama bir o kadar da hüzün dolu. Seni daha fazla hüzne boğmaya hakkım yok. O yüzden sevme beni." ••• Sevmek, yaşamın bizi sürüklediği uçurumun kıyısında, tuttuğumuz o incecik gelincik sapı.Lengkap
"Biz.. İkimiz imkansızız." "Neden?" "Çünkü ben siyahım, sen ise beyaz." "Doğru. Ama bir yerde hatan var. Sen siyahsın ve ben de siyaha tutkun..." ~ Düzenleniyor. ~ Kapak: wizardestina
Detail lengkapPanduan Muatan