Kuzey Yıldızı

-uyarı: yetişkin içerik yer almaktadır.-

Tam dudakları birleşecekken-
Kapıdan gelen sesle Boran'ın dikkati bir anda dağıldı.

"Baba... anne... kalktınız mı?"
İkisi de donup kaldı. Bir saniyelik sessizlik. Sonra panik. Boran homurdanarak geri çekildi. Kadın hızla üstünü toparladı.

"Gel anneciğim." dedi kadın, sesine aceleyle sakinlik katmaya çalışarak.

Kapı aralandı. Üç yaşlarında bir kız çocuğu içeri girdi. Saçları hafif dağılmış, gözleri uykudan yeni uyanmış gibi yarı kapalı ama meraklıydı. Doğruca yatağa, Boran'ın tarafına yürüdü.

"Babaaa..." diyerek ellerini uzattı.

Boran'ın yüzündeki sert ifade bir anda yumuşadı. Eğilip kızı kucağına aldı. Küçük bedenini tek hareketle havaya kaldırdı.

"Babam..." dedi Boran, sesi bu sefer tamamen değişmişti. Daha sıcak. Daha oyuncu. "Sen neden her sabah bizim odaya geliyorsun? Kardeş istemiyor musun sen?"

Kadın hemen Boran'ın koluna hafifçe vurdu. "Saçmalama." diye fısıldadı.

Kız kaşlarını çattı. "İstemiyorum!" dedi net bir şekilde. "Biz böyle kalalım. Hep."
Ve kendini Boran'ın kucağından bırakıp annesiyle babasının arasına yerleşti.
Küçük bedeni ikisinin arasına sıkıştı.
Kadın gülümseyerek kızın saçlarını okşadı.

Boran ise bir an sadece baktı. İkisine de.
Zaman sanki durdu.
İçinde garip bir şey kabardı. Huzur...

Huzur, bir camın tuzla buz olması gibi dağıldı. Kızının şen kahkahası, kulakları sağır eden bir çınlamaya evrildi. Karısının yumuşak teni, bir anda yerini tenini yakan soğuk bir metale bıraktı.

​Boran, gözlerini araladığında bembeyaz, donuk bir ışık hüzmesiyle karşılaştı.

​"Uyandı! Doktor uyandı!"