bebegim iyi okumalalar dilerim.🤍
📖 İlkbaharım Sen - Bölüm 2
Geceydi yine.
Telefon elimde, TikTok açıktı.
Ama video izlemiyodum.
Sadece üstte "aktif" olmanı bekliyodum.
Seninle de zaten öyle tanışmıştık.
Saçma bi yorum.
Saçma bi cevap.
Sonra dm.
Ve sonra...
Sen.
"napıyon"
yazdın yine.
Her zamanki gibi.
Ama ben yine sanki ilk kez yazmışsın gibi sevindim.
"hiç takılıyom... sen"
Aslında yazmak istediğim şey başkaydı.
"seni özledim" falan yazıcaktım ama diyemedim.
"ben de"
yazdın.
Yine kalbim saçma sapan oldu.
Gerçekten anlamıyorum bunu.
Ekranın diğer tarafındasın sadece...
Ama bana bu kadar etki ediyosun.
Bizim olayımız bu zaten.
TikTok'ta tanıştık.
Sanalız.
Ama hisler...
Hiç sanal değil.
Artık alıştım sana.
Video izlerken bile sana atmalık şeyler arıyorum.
"buna kesin güler" diye düşünüyorum.
Gece olunca ayrı bi oluyo zaten.
Herkes uyuyo.
Biz yazışıyoz.
Bi gün yazdın:
"keşke aynı şehirde olsak"
Ekrana bakakaldım.
"niye"
"yanına gelirdim"
Kalbim hızlandı yine.
"sonra"
"sarılırdım"
Yemin ederim...
O an telefon elimde donup kaldım.
"bırakmazdım"
Ben bittim orda zaten.
Ama sonra...
Saçma bi şey oldu.
Seni bi kızla (ya da biriyle) baya konuşurken gördüm.
Yorumlar, dm falan.
İçim bi tuhaf oldu.
Trip attım ama belli etmedim.
Sonra dayanamadım.
"kıskandım galiba"
Gönderdim.
Direkt utanıp telefonu bıraktım.
Sen yazdın:
"ciddi misin"
"boşver ya"
dedim ama boş değildi.
Hiç değildi.
Sonra sen:
"aptal..."
Kalbim düştü.
Ama sonra...
"ben seni seviyorum zaten"
O an...
Gerçekten nefes aldım.
"kimse senin gibi değil"
Gülümsedim.
Salak gibi.
Ama mutluydum.
O günden sonra...
Her şey daha farklı.
Artık TikTok sadece video izlediğim yer değil.
Sen varsın diye açtığım yer.
Bazen hiç konuşmuyoruz.
Ama aktif olduğunu görmek bile yetiyo.
Çünkü biliyorum...
Sen ordasın.
Ve belki hiç sarılamadık.
Hiç yan yana gelmedik.
Ama...
En çok seni hissettim.
Ve g
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang