Kış Gülü

"Çok düşünme derim. İnsan en çok kendi düşüncelerinden korkar ve onların içinde de boğulur." Çok anlamlı bir cümleydi oysa ki. Ama Nefes yine takmadı. O zaten bu çamurun en dibindeydi. Kollaryıla dirense de yukarıya çıkamamış ve en dibte boğularak kalmıştı.

Bir el uzanmıştı o bataklığın içine. Tutmuştu Nefes o eli. Umut vermişti o el onun defalarca bıçaklanan kalbine. Ama yine aynı manzarydı. Yine aynı sonuç, yine aynı ihanetti.