İçimde Ölen Biri Var

"Gözlerini açtığında yüzündeki gülümseme silinmişti. Rüyasına sızan eski bir anının sıcaklığı çoktan dağılmış, yerini acımasız bir soğukluk almıştı. Yanı başındaki boşluk kalbini eziyordu ve bir sabah uyanıp son bulacağını düşündüğü kabusu yine bitmemişti.

Bugün 172. gündü. Herkesin ağzında aynı ezberlenmiş cümle dönüp duruyordu. 'Bu acı zamanla hafifleyecek.' Böyle bir acı nasıl hafifleyebilirdi ki? Asi, en başından beri bunun bomboş bir teselli olduğunu biliyordu. Geçen zamanın göğsüne saplanan sancıyı artırmaktan başka bir etkisi yoktu."