love at the lake(drarry)

savaştan sonra endişelediğim tek şeyin, ailem olarak gördüğüm arkadaşlarımın olması gerktiğini biliyordum lakin ben sadece onları değil onuda merak ettim hayattımda ilk defa onun hakkında düşünme fırsatı bulduğum bu zammanda ondan hiçbir eser yoktu nerdeydi, nasıldı, ne yapıyodu, iyimiydi aklımdaki sesleri susturmaya çalışırken bunları düşünmenin zamanı olmadığını kendime hatırlatıp ölülerin cesetlerinin olduğu yere doğru koşum ve o nu aramaya başladım o ... o sadece yoktu...

...nerede o diye sorarak odaya girdim sesim fazla yüksek çıkmış olacakki bütün salondaki herkes dönüp bana bakmııtı yüzüme mahçup bir gülümseme takındım ve hermione nin yanına gittim
-burdaydı ...
...o nun gri gözleri yeşillerimle buluştuğunda varlığıyla huzur buldumdünya bir anda hayatın uzun süredir görmediğim renkleri yle tekrardan renklenmiş,çiçeler açmış,kuşlar şakırdamıştı, sanki hiçbirşey olmamış ,herşey normalmişte herşey bir rüyaymış gibi, bütün çektiğim azaplardan kurtulmuş ve sonunda cenneteymişim gibi...