Loving a Red Flag (GXG)

Hinahangaan ko siya. Ibinigay ko ang lahat kahit walang maiwan para sa sarili ko.
Kahit alipin ang tingin ng iba sa akin, tinanggap ko. Kasi para sa kanya, kakayanin ko lahat.

Akala ko sapat na yun.
Akala ko, balang araw... mapapansin din niya ako.

Pero mali pala ako.

Dumating ako sa puntong hindi ko na makilala ang sarili ko. Pagod na pagod na ako, pero hindi ko magawang tumigil. Para akong nakakadena sa kanya yung kahit alam kong ako lang ang nasasaktan.

Gusto ko nang sumuko.
Sobra na.

Pero bakit ganito?
Bakit kahit ubos na ubos na ako, siya pa rin ang hinahanap ko?

Siguro hindi na ako naghihintay ng senyales.
Siguro hinihintay ko na lang na tuluyan niya akong sirain yung tipong wala nang matitirang kahit anong piraso para pulutin ko.

Kasi sa bawat araw na pinipili ko siya, may parte ng sarili ko ang namamatay.
Unti-unti.

At ang pinakamasakit...
kahit mawala ako nang tuluyan, parang wala lang sa kanya.

Parang hindi niya kailanman napansin na may taong handang ubusin ang sarili...
para lang mahalin siya.