ATEŞE SARILAN KUĞU

Elvira Alvar küçükken yaptığı hata yüzünden. En yakın dostlarını kaybeder öldü zannetiği dostları tekrar karşına çıkar ve artık intikam vaktidir.

Bir kalem al eline. Birde defter.

Yaz

Eli kanda doğan, avucunda bir kış taşır
Güneş doğsa bile parmak uçları üşür.
Geçmiş, silinmiş bir satırın inadıyla bekler
Çünkü kader, bazen yazılmayan boşluklarda gizlidir.

Eline bir silgi al herşeyi sertçe sil.

Gözyaşı değse o kağıda, eski kelimeler sızar,
Zaman, unuttuğunu sandığın her şeyi bir bir kazar.
Mutlu sonlar lekesiz kağıtların harcıdır
Bu çocuk ise, silinmiş bir ömrün en derin sancısıdır.
Unutma silgi bile arkasında iz bırakır.