Green Heather Hill

„- Czasem mam wrażenie, że... tamte wspomnienia są tak naprawdę snami - powiedziałam z lekką nostalgią.

Chłopak nachylił się, wyciągając rękę w stronę stolika.

Śledziłam jego ruchy, gdy wysuwał spod folii fotografię przedstawiającą trzy uśmiechnięte twarze. Nie miałam serca, żeby się jej pozbyć, więc wciąż wisiała na ścianie, wśród zdjęć moich i rodziców.

Uniósł ramkę, a jego kącik ust drgnął.

- Nie wiedziałem, że da się fotografować sny."

Gracie Hill w końcu zostawiła przeszłość za sobą.

Tak przynajmniej jej się wydawało, dopóki w tamte Walentynki nie odpowiedziała na szloch dobiegający z sąsiedniej kabiny.

To wystarczyło, by znów wciągnąć ją w świat chaosu, żalu, strachu... i nadziei.

Bo za drzwiami stał ktoś, kogo Gracie nie chciała zostawiać za sobą. Ktoś, kto kiedyś zostawił ją pierwszy.

To opowieść o drugich szansach i o tym, że żałoba może przybierać różne formy, ale każda z nich zasługuje na to, by została usłyszana.