PUPİLLA

"Bazı yangınlar sönmek için değil, her şeyi küle çevirmek için başlar."

Arel Yıldız, on beş yaşında ruhuna atılan o ağır düğümü çözmeye çalışırken, hayatını bir "sönüş" hikayesine çevirmişti. Kimsesizdi ama asla yalnız kalmadı; hep birileri tarafından izlendi, hep birileri tarafından "korundu". Ancak o karanlık ellerin arasında Arel, bir emanet değil, patlamaya hazır bir saatli bombaydı.

Savcı Arda Can Keskin için ise adalet, sadece dosyalardan ibaret değildi. Bir gece, sarhoş bir zihnin ve geçmişin ağır mirasının gölgesinde atılan o imzalar, ikisinin hayatını geri dönülmez bir şekilde birbirine bağladı. Arda'nın düzeni, Arel'in kaosuyla çarpıştığında ortaya çıkan tek şey saf bir yangındı.

Şimdi Arel, parmağındaki siyah simli yüzüğün anısına tutunurken; geçmişin karanlık gölgeleri hiç beklemedikleri bir anda kapılarını çalıyor. Geçmiş, yarım bıraktığı hesabı kapatmak; gelecek ise bu hesabı tamamen yakmak istiyor.

Burası Pupilla; göz bebeğinin tam ortasındaki o görünmez boşluk.
Baktığın yer mi karanlık, yoksa gördüğün mü?

"Dünyayı yakacağımı söyledim. Ama kimse sormadı: Arel, sen o ateşin içinde yanmaya hazır mısın?"