Gece Karası;Toprak Kokusu

Dışarıda davul sesleri susmuş, yerini gecenin uğultusuna bırakmıştı. Meryem, odanın köşesindeki sedirde, üzerinde ağır, işlemeli bindallısıyla oturuyordu. Kapı gıcırdayarak açıldı; içeri giren Osman'ın devasa gölgesi duvara vurdu. Odanın içi bir anda onun keskin, erkeksi kokusuyla doldu.

Osman kapıyı arkasından kilitledi. Gözleri, Meryem'in korkuyla inip kalkan göğsündeydi. Ağır adımlarla yaklaştı, çizmelerinin tahta zeminde çıkardığı ses Meryem'in kalp atışlarına karışıyordu.

"Bak yüzüme," dedi Osman. Sesi bir emirden ziyade, bir fırtınanın habercisi gibiydi.