ÜVEY ABİSİ +18

"Neyin peşindesin sen?" Sabrımın sonuna gelmiş gibi nefes verirken elini çekmedi ama hareketleri durdu.

"Üvey kardeşimden özür diliyorum" Üvey kelimesine baskı yaptığında bunu aramızda bir engel olarak görmediği ses tonundan ve yaptığı imadan anlaşılıyordu. Aramızda neredeyse 2 yaş vardı ancak o kendini abim yerine mi koymuştu.
"Ben senin kardeşin falan değilim. Kan bağımız olması bizi kardeş yapmaz ve o elin biraz daha yukarıya çıkarsa olacaklara karışmam." Beni küçük lokma görüyorsa çok yanılıyordu.

Eli iç çamaşırımın lastiğinde oyalandığında ağzımı konuşmak için aralamıştım ancak o aniden elini çekip sargı bezini yanıma bıraktı. Yataktan kalkıp giderken bana son kez bir bakış attı. O bakışlarından ürkmüştüm çünkü normal bakmıyordu. Bu çocuğu çok iyi tanımasam da metini duymuştum. Korkusuzdu ve cesurdu. Aynı benim gibi.

Bu beni korkutuyordu çünkü benim olası planlarım onunkilerle birleşirse ve bir yerde bağlanırsa ortaya çok çılgınca şeyler çıkardı. Hiçbir şey eskisi gibi olmazdı.

Ya her şey mahvolurdu ya da yeniden kurulurdu.