Karayel Hükmü
- Reads 775
- Votes 250
- Parts 8
Adalet,kanunlar,hukuk peki bunlar ne? İnsanların kaderini belirleyen bu üç kelime ne?
"Adalet, kör bir kadının elindeki terazi değildir sadece; o terazinin dengesi bozulduğunda, celladın kılıcı bizzat kanunun kendisi olur. Kimileri adaleti kalemle yazar, kimileri ise kanla. Ve bazen hukuk, bir suçlunun gözlerinde boğulacak kadar aciz kalır."
"Kanunlar, insanların topluma verdiği sözlerdir. Adalet ise ruhun kendine fısıldadığı bir yemin. Peki ya hukuk, kalbinin yasakladığı bir adama aşık olduğunda hangi maddede yazar kurtuluşu? Bazı hükümler kürsüde değil, bir bakışın karanlığında verilir."
"Hukuk, güçlülerin zayıfları ezmediği bir sığınaktır derler. Ama unuttukları bir şey var: Fırtına dindiğinde sığınaklar yıkılır, sadece ayakta kalanlar kendi kanunlarını yazar. Adaletin sustuğu yerde, Karayel'in hükmü başlar."
📌 ÖNEMLİ : Bu kitap, Wattpad platformundaki ilk ve tek "Karayel Hükmu" isimli kurgudur. Kurgunun, çalınması/kopyalanması durumunda yasal olarak gereken tüm işlemler kesinlikle başlatılacaktır. Emek hırsızlığına göz yumulmaz.
All Rights Reserved
#127
mafya
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
TUTSAK
"Aslı ! " adımı hiç bu kadar sinirli söylememişti. Bu öfkesinin gördüklerimden daha karanlık ve derin bir türüydü. Bu kez de yakalanamazdım. Yakalanırsam olacaklardan korkuyordum. Arkama bakmaya cesaretim yoktu. Sadece önüme bakıyordum ve ağlıyordum. Korku beni ele geçirmeye başlamıştı. Tekrar! Nereye gittiğimi bilmeden sadece koşuyordum, kaçıyordum. O kadar hızlı koşuyordum ki ciğerlerim yanmaya başlamıştı. Ağaçların arasında korkularımla savaşarak ilerliyordum, adımlarımın her biri umutsuzluğumu geride bırakıyordu. Ancak hızım, korkularımı paramparça etmek için yeterli değildi.
Kızıl Ateşi (DÜZENLENİYOR)
Nare Kaya... Sıradan bir hayatı olan, kendi halinde yaşayan bir tıp öğrencisi. Ta ki bir gün... Abisinin unuttuğu bir dosyayı götürmek için gittiği o evle her şey değişene kadar. O ev... Sıradan bir ev değildi. Ve o adam... sıradan biri hiç değildi. Yaman Karahan. Karanlık işlerin içinde büyümüş, gücüyle korku salan bir adam. Onun dünyasında merhamet yoktu. Kurallar basitti: ya itaat edersin... ya da yok olursun. Ama o gün... Yaman'ın gözü, hiç ait olmadığı birine takıldı. Beyaz elbisesiyle, o karanlığın ortasında duran bir kıza... Nare'ye. Bir bakışla başlayan bu hikâyede, masumiyet karanlığa bulaşacak... Ve bazı insanlar... Seçim şansı olmadan birine ait olacak.
ZORLA SEVDA
Adamlar evdekileri etkisiz hâle getirmek için yüzlerine sprey sıktı; nefesleri ağırlaştı, göz kapakları kapanıyordu. Meyra da dahil herkes derin bir uykunun etkisi altına girdi. Abbas, kimsenin onu böyle görmesine izin veremezdi. Tek başına, dikkatle Meyra'nın odasına girdi. Meyra... Öylesine güzel ve huzurluydu ki, bir melek gibi yatıyordu. Abbas bir süre sessizce izledi, yüzüne dokundu, nefesini içine çekti. Kollarını yavaşça uzattı ve onu kucakladı. Meyra hâlâ spreyin etkisiyle derin bir uykudaydı. Abbas, kollarında taşıdığı güzelliği incitmemeye özen gösteriyordu. Adamlar evde hiçbir iz bırakmamış gibiydi. Geriye sadece sessizlik kalmıştı. Evdekiler uyandığında, Meyra'yı yok olmuş sanacaklardı. Abbas'ın yaptığı en büyük kötülük buydu: Meyra'yı ailesinden, sevdiklerinden ve hayatından koparmak... Ama kalbine söz geçiremiyordu. Arabaya bindiklerinde, Abbas onu kucağında sıkıca sardı. Boynunu ve saçlarını koklarken kendini zor tutuyordu; öfke ve arzu arasında bir savaş veriyordu. Nikaha kadar sabretmek zorundaydı. Bu gece, Abbas ve Meyra başka bir ülkeye uçacaktı. Meyra sabah uyandığında bambaşka bir hayatın kapılarını aralayacaktı. Başta isyan edecek, ağlayacak, ama Abbas'tan başka bir çıkış yolu olmadığını anlayacaktı.
KARANLİK HANEDAN
Biri ışığı arıyordu, diğeri ise karanlığın ta kendisiydi. Elisa, hayatını sessiz sedasız yaşayan, masumiyetin ve saflığın simgesi olan sarışın bir genç kadındı. Tek hatası, ait olmadığı bir dünyanın kapısını aralamaktı. O kapının ardında ise sadece korku ve nefret değil, ruhu kadar siyah gözleriyle bir canavar bekliyordu. Aron "Azrail" Demirkan. Şehrin gölgelerine hükmeden, devasa cüssesi ve buz gibi soğuk bakışlarıyla diz çöktüren bir mafya lideri. Onun dünyasında merhamete yer yoktu, ta ki o sarı saçlı kızı görene kadar. Elisa onun için sadece bir av olmalıydı, ama Aron'un içindeki karanlık, bu saf ışığı söndürmek yerine ona sahip olmak istedi. Korkutucu bir saplantı, tutkuyla birleştiğinde kaçacak hiçbir yer kalmaz. Elisa, bu dev adamın kafesinde bir kuş mu olacak, yoksa onun buz tutmuş kalbini eriten tek güneş mi? "Ona dokunduğun an, son nefesini verdiğin an olacak." Karanlık bir aşkın, korkuyla harmanlanmış en derin hali...Complete![KARANLIK KAFES [SAPLANTI SERİSİ 1]](https://img.wattpad.com/cover/411871495-256-k190023.jpg)
KARANLIK KAFES [SAPLANTI SERİSİ 1]
❛❛ Saplantılı seven adamlar Serisi 1❛❛ Yanağımda sıcacık hiss etdiğim ellerle mayışmıştım.Eller? Yanağımda kimin elleri vardı? Rahatsızca yerimde kıpırdandığımda yüzümdeki eller saçlarıma çıkmıştı. Hiss etdiğim erkeksi parfümle gözlerim fal taşı gibi açıldı. Tam dibimdeydi başımı okşuyordu. Başına geçirdiği kapüşon ve yüzündeki kar maskesiyle sadece gözleri ortadaydı. Gözlerim onun metalik gözleriyle birleştiğinde bende korku onda yumuşama vardı. Elini ittirerek başımdan çektiğimde diretmeden elini çekmişti. Yataktan çıkıp önüne dikildim.Ne kadarda uzun olduğu aklıma yeni dank etmişti. "N-ne istiyorsun?"kekelememe içimden küfür etsemde bariz ortadaydı. 28.05.2026
BİN BİR GECE
Mira & Ruslan Mira Ruslanla 3 yıldır sevgiliydi. Ruslan Rusyada doğup büyümüştü. Ruslan Miraya delicesine aşık olmuştu. Tabi Mirada Ruslana. Ruslan Rusya'nın en tehlikeli mafyalarından biriydi. Bu gerçeği Miradan saklamıştır. Peki ya Mira Ruslanın gerçek yüzünü öğrenirse? Dikkat ⚠️ Küfür ve cinsellik vardır.Complete
KÜÇÜK AV
Gri duvarlı bir yetimhaneden, kristal avizeli soğuk bir malikaneye savrulan beş yaşındaki Alin için hayat, hiç görmediği bir masal gibi başlamıştı. Ancak bu şatonun içinde, ona uzatılan bir el değil, buzdan bir duvar vardı: Asil. Asil, babasının disiplinle ördüğü dünyasının tek veliahtı, evdeki sessizliğin hakimiydi. Alin, küçük kalbiyle bu devasa evde kendine yer açmaya çalışırken, Asil'in ona olan ilgisinin nefretle değil, çok daha tehlikeli ve saplantılı bir duyguyla örüldüğünü fark etmedi.Asil, bu evin hem koruyucusu hem de celladıydı. Gözleri buzdan, dokunuşu bir mühür gibiydi. Saçlarımı koklayıp "Seni koruyacak tek şey benim kurallarımdır," dediğinde, hayatımın geri kalanının onun sınırları içinde geçeceğini anlamıştım. Ben onun oyuncağı mıydım, yoksa çok daha fazlası mı? Karanlığın içinde kaybolmaya başladığım bu malikanede, artık tek bir gerçek vardı: Asil'in dünyasında kaçış yoktu.Complete
Her Şey Dahil (Tamamlandı)
Üniversiteli bir genç kızla evli bir adam Tumblr'da tanışırlar... Sonrası aşk mıdır? Yoksa büyük bir hüzün mü? Hayat onları "Her şey dahil" bir otele atınca, tüm soruların cevapları ortaya çıkar. YAŞANMIŞ BİR HİKAYE. ABARTMADAN, DEĞİŞTİRMEDEN HER ŞEYİ YAŞANDIĞI GİBİ ANLATIYORUM.Complete
"Aslı ! " adımı hiç bu kadar sinirli söylememişti. Bu öfkesinin gördüklerimden daha karanlık ve derin bir türüydü. Bu kez de yakalanamazdım. Yakalanırsam olacaklardan korkuyordum. Arkama bakmaya cesaretim yoktu. Sadece önüme bakıyordum ve ağlıyordum. Korku beni ele geçirmeye başlamıştı. Tekrar! Nereye gittiğimi bilmeden sadece koşuyordum, kaçıyordum. O kadar hızlı koşuyordum ki ciğerlerim yanmaya başlamıştı. Ağaçların arasında korkularımla savaşarak ilerliyordum, adımlarımın her biri umutsuzluğumu geride bırakıyordu. Ancak hızım, korkularımı paramparça etmek için yeterli değildi.
More detailsContent Guidelines