KABR-İ EŞK

Mirhat Azeroğlu her zamanki yerinde oturmuş, Urfa manzarasını izliyordu.
Çayından bir yudum aldı.

Yanına gelen adam, konuşmak için işaret bekliyordu.

"Söyle."

"Ağam... Mahmut Ağa kızını, Mezra Botan'ı isteyen herkese vereceğini duyurdu."
Mirhat kaşlarını çattı.

"Sebep?"

"İki kuzeni... onun için birbirini öldürdü."
Mirhat arkasına yaslandı.

İki adam... bir kadın için...

Bu, ona mantıklı gelmemişti.

"İnsanlar uğruna ölecek kadar ne buluyor o kadında?" dedi.

Adam hafifçe başını eğdi.

"Mezra Botan'ın güzelliğini bütün Güneydoğu bilir, ağam. Kimler istedi... ama kimseye varmadı."

Mirhat'ın dudaklarında hafif bir gülümseme belirdi.

Ama bu gülümsemede sıcaklık yoktu.
"İnsanlar uğruna ölüyorsa..." dedi yavaşça,
"ben merak ederim."

Gözleri karardı.

"Ve merak ettiğim şeyi... alırım."

*Gerçek hayat hikayesinden uyarlanmıştır.