GİZ-I

Gözlerimi araladığımda karanlıktan başka bir şey yoktu. Ne kadar süre geçti bilmiyorum ama ortalama yaırm gün falan olmuştur diye hissediyorum. Şuan gece mi gündüz mü saptayamıyorum çünkü dört duvar arasında bodrum kat gibi duran ve berbat kokan bir yerdeydim. En son haberde uçuramamıştım şimdi ne zaman bulurlar bilmiyorum bile...

demir kapının gıcırtısıyla olduğum yerde hareketsiz kaldım. Gelen kişiyi görebilmek adına yüzüme gelen saçlarımın arasından hafifçe gözlerimi araladım . niye böyle bir şey yapıyorum bilmiyorum.

Karşımdaki kişi içeriye adım attıkça fölgesi üzerime doğru daha çok düşüyordu yüzünü görmesemde gelenin kim olduğunu tahmin edebiliyordum..

"Neden? Tek bir sebebin olsun!"

Komik bir şey yoktu ama bana bu kadar güvenmiş olması komik gelmişti bu yüzden ufak bir gülüş attım.
Bir şeyide fark etmiş oldum çünkü şuan yaşıyordum. Yani kim olduğumu bilmiyordu.

"Bazen sebepler olmak zorunda değildir. Hayal kırıklığına uğraman umrumda değil ama istediğin gibi bir cevap alamayacaksın benden Kenancığım. "