88.Dosya

88.Dosya

  • WpView
    Reads 40
  • WpVote
    Votes 17
  • WpPart
    Parts 18
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jun 25, 2026
O kızın, uğruna günlerce işkence gördüğü, sırtında bıçak izleri taşıdığı o kadının bir başkasının kollarında böyle saf bir mutlulukla kayboluşunu izlemek, sırtına yediği hiçbir kırbaç darbesine benzemiyordu. Yaşadığı tüm işkenceler bir hiçti onun için bu acı çok daha kötüydü.Hepsinden daha kötüydü bu acı. Erez'in okuduğu bir kitap geldi aklına. Erez'in okuduğu kitapta tam olarak şöyle yazıyordu "Her korkak erkek, sevdiği kadını uzaktan izlemeye mahkumdur." O gün, bu satırları ilk okuduğunda zihninde ufacık bir soru işareti belirmişti.Bir erkek aşık olunca korkar mıydı ki? Bir adam korkak olabilir miydiki aşkta? Seven söylerdi direk diye düşünmüştü o gün.Bilmiyordu. Henüz kalbinin imkansız bir limana demir atacağını ve günün birinde o aşkı haykıramayacak kadar dilsiz kalacağını bilmiyordu. Kendisinin de o "korkak erkeklerden" birine dönüşeceğinden habersizdi. Yazar, acımasız bir gerçeği fısıldamıştı aslında. Çünkü her korkak erkek, sevdiği kadını bir başkasının kollarında izlemeye mahkumdu; tıpkı şuan Erez'in sırılsıklam aşık olduğu kadını başka bir erkeğin kollarında izlediği gibi. Evet kendisine ilk defa itiraf ediyordu bunu, Erez ona aşıktı.
Public Domain
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Gönül Harbi (Gerçek ailem)
  • Sessiz İhtilal & Gerçek Ailem
  • Kırık Kanatlar
  • Izdırar: Karanlık Aşk
  • SESİZ KIRILIŞ
  • İNCİ | gerçek aile
  • DELİNİN EN KOYU TONU [+21]
  • Umay-Gerçek Ailem-
  • Ceza Kulübü
  • SENDE SAKLI HİSLERİM|texting

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

More details
WpActionLinkContent Guidelines