Yanan Kalpler

"Üzgünüm, yapamam. Hayatını riske atamam." Sesi kırgındı. O her zaman duymak istediğim sesi bir şeyleri kabul etmiş gibi çıkıyordu şimdi. Dünyam başıma yıkılmış gibi hissediyordum.

"Üzülme. Sana da hayatında bu korkaklığını çekecek bir insan diliyorum...Ama umarım ettiğini çekersin. Beni böyle umutlandırıp, böyle toprağımı sulayıp sonra toprağımı kurutamazsın. Yaşattığını yaşa Turan. Diyeceklerim bu kadar." Arkamı döndüm ve o bana yaşama sevinci veren kokusunu artık soluyamacağım kadar uzağa gittim. O da gelmedi zaten.

Kirpiklerim yağmurdan dolayı mı yoksa gözyaşından dolayı mı ıslaktı bilmiyordum. Ben zaten hiçbir şeyi bilmiyordum.