İçimde Kalan Ukde
- Reads 54
- Votes 23
- Parts 15
Ongoing
Last published Thu, May 21, 2026
"Salak mısın sen? Beni bu karanlıkta nasıl yalnız başıma bırakıp gittin!" Göğsüne indirdiğim darbelerin canını yakıp yakmadığını da bilmiyordum. Bir an olsun acımadan indiriyordum işte darbeleri sadece.
"Senin beni bırakıp gittiğin gecenin, sabahı gibi hissettirmemiştir emin ol." Bir darbe daha indirmek için bedenine doğru ilerleyen elim bu sözü ile hava da
duraksadı.
Her kendini savunması gerektiği anda bunu benim yüzüme mi vuracaktı? Ne yaparsam yapayım beni anlamayacaktı değil mi? Yüreğimin ortasından öyle bir darbe yedim ki bunun bir telafisinin olabileceğini bile düşünmüyordum. Biraz daha bunu benim yüzüme vurmaya devam ederse aramızı düzeltmek için çabalamaktan vazgeçecektim.
Her şeyi sineye çekebilecek bir insan değildim. Hiçbir zaman da olamamıştım. Geçmişte yaptıklarım yüzüme vurulduğun da onları yaptığımdan pişman olmuyordum, hayır. Sadece karşımdaki kişiden biraz daha nefret ediyordum.
Ve ben her şeye rağmen ondan nefret etmek istemiyordum.
"Asaf, ah Asaf."
"Ukde, ah Ukde."
Ne desem ne yapsam düzelmeyecekti hiçbir şey biliyordum. Geçmişimden pişman değildim. Bugün yine kaçmam gerekseydi yine kaçardım. Sadece bu seferki oyunuma Asaf'ı dahil etmek gibi bir yükün altına girmezdim.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Kırık Adalet
Herkes masum olduğu kadar suçludur. Ama sonunda doğruları topluma uymayanlar yok edilir. Bizde doğrularımıza uymayan toplumları yok ederiz -K.A.
Sana Rağmen...
Bir zamanlar küçük bir şehrin lüks semtlerinde ünlü bir ressam varmış. Ressamın yanında ise bir adam oturuyormuş, onun patronuymuş. Patronu ne isterse onu çizermiş. Bir gün patronu demiş ki, "Geçmişin izlerinden kurtulmaya çalışan bir adam çiz, Carlos." Ressam kaşlarını çatmış. Bir süre anlayamamış ne demek istediğini. "Çizsene, neden öyle bakıyorsun?" demiş patron. Bakışları dalgalanmış bir an. Ressam ikiletmemiş. Siyah renklerin hakim olduğu bir adam silueti oluşturmuş tuval üzerinde. Patron onu izlerken gülümsemiş. "Carlos?" demiş sorar gibi. "Onun hayatını biraz renklendirir misin?" Şaşırmış Carlos. "Efendimiz," demiş. "Geçmişi kötü olan bir adamdan bahsettiniz." Ressam için kötü geçmiş, sadece siyah ve gri tonlarını yansıtıyormuş. Patron başını sallamış. "Haklısın, Carlos." Gülümseyişi genişlemiş. "Ancak onun da hayatını renklendirmeye hakkı var, öyle değil mi?" Hiç düşünmemiş bile, patron. Kaşlarını sertçe çatıp tuvale bakmış. "Yanına bir kadın çiz. Renkleri canlı olsun." Carlos yine ikiletmemiş, bir kadın çizmiş. Renkleri çok canlıymış. Yanındaki siyahlar içinde kalan adam halinden utanmış. Kendini böyle bir kadına layık görememiş. "Efendimiz," demiş tekrar. "Sizce de çok uyumsuz değil mi?" Patron derin bir nefes almış. "Değil," demiş direkt. "Bir kadın renklerinden vazgeçmediği sürece canlandıramayacağı hiçbir renk yoktur." Carlos'un bakışlarından geçen cümleleri görünce sessizce burnundan gülmüş. "Evet, Carlos. Siyahı bile." Siyah her renge kasvet veren, baskın bir renkti. Onun değdiği her renk özünü kaybeder, canlılığını yitirirdi. Bir insanı simsiyah yapmak ise çok zordu. Ona bunu yapacak güç ancak ve ancak siyah bir kalp olabilirdi. Kötülük kokan siyah bir kalp... O hâlde gelin, zorla siyaha maruz bırakılan o adamın, bir kadınla nasıl hayat bulduğunu sizlerle okuyalım.Complete
Toz Pembe Hayaller
Okulun zeki ve bir o kadar da kıskanılan, son sınıf ve hayalperest öğrencisi Ayla hiç beklemediği bir anda okul dolabında bulduğu tozpembe bir mektup ile yeni bir hikaye'ye atılmış oldu. Tek isteği okul birinciliğini devam ettirip sınıf sonunda yapılacak olan sınavda başarılı olup ailesinin istediği bölümü okumaktı fakat gizli hayranından gelen mektuplar onu aşka olan merakına doğru sürüklemeye ba şlamıştı bile. Bu hikayede kabuslarınız tatlı bir düşe, korkularınız kurduğunuz hayallere dönüşecek. Bu hikayede tüm önyargılarınız bir toz bulutu olup gidecek. Okurken seni başka diyarlara götürecek bu hikayeyi okumaya ne dersin? Haydi durma şimdi başla.Complete
KAKTÜS/ Texting | Tamamlandı
okyanuslarınsefiri: sana bir hediyem var okyanuslarınsefiri: tıpkı sana benzeyen bir hediye okyanuslarınsefiri: ona iyi bak Sınıftan içeri girdiğimde gizemli hayranımdan gelen mesajlar bu şekildeydi. Arkadaşlarımın yanına yaklaştığımda sıramın üzerinde duran kaktüsü fark ettim. Eda, elindeki bir kağıdı yüzüme doğru salladı gülerek. Kendimi geri çekmeye çalışırken, tufan naralar atarak gülüşüyorlardı. "Hicraann, bu kaktüs sana gelmiş." dedi Eda, elindeki kağıdı bana uzatırken. "Kaktüs ne alaka be?" diye söylendim, kağıdın üzerinde yazılı olan notu okumaya başlamadan hemen önce. "Tıpkı senin gibi, sıcak ve tehlikeli. Dokunursan canını acıtabilir. Tıpkı senin gibi, yalnız ve mutlu. İnine girersen sana zarar verebilir. Tıpkı senin gibi, masum ve acımasız. Kalbini hiç düşünmeden kırabilir."Complete
Denizin Aldıkları
Kardeşinin şüpheli ölümü sonrasında bu olayı kendisi araştırmaya karar veren başarılı bir avukat ve onu kendisine çalışması için tehdit eden karşı taraftan bir adam, ikisini bir araya getiren ise zorunluluktan doğan bir anlaşma... Bu bir intikamın hikâyesi. Bu hikâyede hiçbir şey onların elinde değil, her şey zorunlulukların sonucu. Her şey, kıyıya vuran yeni bir dalgayla beraber gelen bir hediye. Fakat her hediye iyi olmaz, bazıları çürük çıkar. 🌊 23.05.25 - 08.11.25'Complete
Çalınan Renkler
İclal Özden ve Betül Çetintaş o gün müzeye vakit geçirmek , sergiledikleri tablo için girmişti. Ne bir tablo arıyordu ne de bir hikâye. Duvarlarda asılı duran resimler onun için yalnızca renk ve şekilden ibaretti. Ta ki bir salonun ortasında, adı bile olmayan bir tablonun karşısında durana kadar. Aynı gece müzeye giren hırsız, İclal'in bilmediği bir şeyi biliyordu. Çalınacak olan sadece bir eser değildi; o tabloyla birlikte saklanmış, zamanla örtülmüş bir gerçek de yerinden sökülecekti. İclal ve Betül farkında olmadan bu sessiz suçun tam ortasında kalacaktı. Çalınan Renkler, tesadüflerin kaderle karıştığı, sanatın suskunluğunda gizlenen sırları ve bir insanın kendi hayatında hiç seçmediği bir rolün içine nasıl sürüklendiğini anlatıyor. Bir müze gecesi, bir hırsız ve hiçbir şeyle ilgisi olmadığını düşünen bir kadın... Ama bazı hikâyelerde, ilgisiz olmak mümkün değildir.
• Kalp Doktoru •
"Biliyor musun, geçen üniversiteden kalma notlarımı okurken bir bilgiyi hatırladım." Araba kullanırken normalde tüm dikkatini arabaya verirken bu defa bana göz ucuyla baktı. Dediğim şey onu meraklandırmış gibiydi. "Öyle mi? Neymiş o not?" Dudaklarımı ıslattım. Kuru bir tenim vardı. Ama onun yanında heyecandan olacak ki, iki katına erişiyordu bu durum. "Sevdiğin insanın resmine bakmak o anda yaşanılan fiziksel acının azalmasını sağlıyormuş." Kaşlarını kaldırdı. Ve ardından ukalaca gülümsedi. "Biz askerler bunu asırlardır biliyoruz." Omuz silktim. Olabilirdi. Yine de güzel bir bilgiydi. "Hadi ya, öyle mi?" Kafasını salladı. Tuhaf bir bilgi beynime ilişti. Peki o kimin fotoğrafını kullanıyordu? Kendi kendimi düşünerek bitireceğim bir konuydu bu. Bu yüzden buna izin vermedim ve hızla ona sordum. "Sen kimin fotoğrafını kullanıyordun peki?" "Aptal" dedi iç sesim. "Cevabını öğrenmekten hiç mi korkmuyorsun" diye devam etti. Lakin ben onu susturdum. Ve tamamen sevgilimin cevabına odaklandım. Sevgilim mi? Hala sevgilim olduğunu şübheyle söylemem yaralamıştı kalbimi. "Hiç kimsenin." Anında serin sular kalbimdeki çeşmeden akıverdi. Bu öyle bir rahatlama bahşetti ki bana, bir aslanın pençesinde sıkıştırılan duygularım özgür bir kuş gibi havalandı. "Ama bundan sonra yeleğimin sol cebinde kimin olacağı belli." Hızla ona döndü bakışlarım. Tamam kimden bahsettiğini anlamayacak kadar aptal değildim lakin bir kez daha ondan duymak istedim. "Kimin?" Eli mutfakta yemek yaparken derin kestiğim elime dokundu. Acısını alır gibi okşadı. Daha sonra dizinin üstüne koydu elimi. Ve ardından kendi eliyle dizi arasında hapsetti. "Karımın." Başlama tarihi: 30.06.2023 🦋 #mizah 1《05.10.2023》 🦋 #gerilim 1《08.10.2023》
SERAY
❝O küçük çocuk nereden bilebilirdi ki seçim yapmamanın en ağır sonucu getireceğini?❞
RÖPORTAJIN YİRMİ ÜÇ'Ü
Ada Yaksan, Radyo, Televizyon ve Sinema bölümü üçüncü sınıf öğrencisi ve sosyal medya içerik üreticisidir. Ünü gittikçe çoğalan basketbolcu Ardıç Altun'la bir röportaj yapmak ister ancak yanlış bir anlaşılmadan dolayı Ardıç onu terslediğinde aralarında oluşan gerginlikler ikisinin de kariyerine zarar vermeye başlar. 26.08.2024.
ORENDA /Ateşin içindeki Barut
Bir zamanlar aynı safta savaştılar... Şimdi, aynı savaşın iki cephesindeler. Kıdemli Üsteğmen Gökçe Aybars Ateş Timi'nin gözü kara komutanı. Yüzbaşı Turan Kurtdereli Barut Timi'nin soğukkanlı Komutanı . Yıllar boyu yan yana yürüyen iki asker, yıllar sonra bu kez birbirine namlu çevirdi. Geçmişleri ortaktı, kaderleri değil.
Herkes masum olduğu kadar suçludur. Ama sonunda doğruları topluma uymayanlar yok edilir. Bizde doğrularımıza uymayan toplumları yok ederiz -K.A.
More detailsContent Guidelines