EVRİM

Hayatım boyunca elini tutamayacağım , sarılamayacağım bir adamı sevmek istemiyorum çünkü artık hep seven,hep çok seven taraf olmaktan yoruldum.Evet ben bu aşkı tek kişi olarak yaşadım,beraber yağmurda yürümedik,bulutları izlemedik,birbirimize bakmadık uzun uzun,bir yere oturup uzunca konuşmadık hiç.Çok eksik kaldık çok.Biliyor musun ? Ben parçalandım ve toparlanamıyorum.Çaresizce özlemini çekmenin ne kadar korkunç bir şey olduğunu da bilmiyorsun.Sen zaten beni sevmedin ve bende başka birini sevecek hal bırakmadın.Sol tarafım komple sen olmuşsun.
''Bir şiir kadına yazılmışsa hasret,adama yazılmışsa aşktır.''Sayısız şiir yazdım sana her mısramda seni buldum ben çok yazdım evet ama sen hiç okumadın.

Şimdi kilometrelerce uzağındayım.Bir kuş kadar özgür olsam yine de pencerenin önünden ayrılmazdım.Sana bağlanınca düşmem sandım yine uçurumun kenarına sen getirdin beni. Yıllar sonra öyle çıkacağım ki karşına yaşattıklarını yaşayacak,incinip kırılacaksın.Çok iyi hatırlıyorum ilk kahverengi fakat gökyüzü gibi bakan gözlerini sevmiştim sende seveceksin,Kirpiklerine kadar aşık olmuştum sende olacaksın ,Acı çekmek neymiş sana yeniden öğreteceğim,Sensiz bıraktığın gibi bensiz kalacaksın.

Zira benim gökyüzümde senden başka bulut yok.Benim içim yanıyorken sen başkalarıyla gülüyordun.Kaç heves kaldı şu kursağımda sayamadım.Hadi hikayemiz yeniden başlasın ama bu sefer rolleri değişelim.

-EVRİM