FİRUZE

"Seviyorum ben seni " sesim titrerken terleyen avuç içlerimi elbiseme sildim,içimi delip geçen sert gözleri hicbir duygu barındırmadan doğrudan dolu gözlerime odaklanmıştı.

"Sevemezsin lan sen beni "diye bağırıyordu durmadan,tek söylediği,tek söyleyebildiği buydu.

"Sen benim can dostumun kardeşisin firuze"
"Sen.."diyerek duraksadı "Sen benim kardeşimsin firuze."

O an sanki yumruk yemişim gibi sendeledim,ağzından çıkan o cümleler kalbimi binbir parçaya bölmüştü,nefesim kesildi gözlerim karardı.

Kardeşimsin demişti,yıllardır kalbimde aşkınla yaşadığım adam kardeşimsin demişti bana.

Kafamı iki yana salladım hızla,değildim ben onun kardeşi değildim.

"Değilim "diye fısıldadım katran karası gözlerine bakarak.
"Ben senin kardeşin değilim Ali Asaf ben sana aşık olan kadınım."İcime çektiğim her nefes ciğerlerime bıçak gibi s
aplaniyordu sanki..

Gözlerini kısıp küçümcercesine süzdü beni.

"Sen küçük bir kız çocuğusun firuze,benim için bir kardeşten farkın yok hic olmadı"diyip arkasını dönüp hızla kapıya doğru ilerledi kapıyı açıp bir omuzunun üzerinden bakıp "Sakın bu saçmalıktan kimsenin haberi olmasın firuze özellikle abinin"dedi sert sesiyle.

"Küçücük bir çocuğun sacma sapan duygularından ötürü kardeşimden olamam."diyip bahçedeki kalabalığın arasına gitti.

İcim titredi,dizlerim beni daha fazla taşıyamadı.
Dizlerimin üstüne çöküp sessizce ağladım.
Sevdiğim adama,beni kardeşi olarak görmesine,duygularımı hafife almasına,gururuma ama en cok kırılan kalbime.