~Dauphine~

Yeni bir başlangıç her zaman umut demektir... ama bazen en beklenmedik karşılaşmalarla gelir.

Yeni bir başlangıç... kulağa güzel geliyor, değil mi? Sanki her şeyi silip baştan yazabilecekmişim gibi. Ama kimse sana o yeni başlangıcın içinde nelerle karşılaşacağını söylemiyor.

Ben sadece alışmaya çalışıyordum. Yeni okuluma, yeni insanlara... yeni hayatıma. Kimse dikkatimi çekmesin, ben de kimseye bulaşmayayım istiyordum. Sessizce gelip geçmek yeterdi.

Sonra o çıktı karşıma.
Her şey o kadar aniydi ki. Bir bakış, bir söz... ve bir anda sinirlerim gerildi. Daha ilk dakikadan birbirimize tahammül edemediğimiz belliydi. Onun tavırları, benim sabrım... hiçbiri birbirine uymuyordu.
Aslında bu kadar basit olmalıydı. Onu sevmem, o da beni sevmez ve hayatımıza devam ederiz. Ama olmadı.

Çünkü ne zaman "tamam, artık görmezden geliyorum" desem, bir şekilde yine karşıma çıktı. Ve her seferinde, onu biraz daha fark ettim. Belki de sorun buydu. Onu tanımaya başlamam. Çünkü bazen insan en çok, anlamaya başladığı kişiye karşı kaybeder kendini.