Bordo'nun Yeni Tonu

Kendim hakkında herşeyi biliyorum sanıyordum. Meğer bildiğim hersey yalanmış.
Doğduğum toprak, büyüdüğüm ev, hatta çocukluk resimleri bile bana ait değilmiş. Ben daha bana yabancı mışım. Kendimi bilmeden başkasını nasıl bilebilirdim. Beynim aklım toz bulutun içinde kaybolmuşken kendimi bilmediğim bi sokakta gecenin bi yarası kaldırımda otururken buldum. Benim sessizliğim içimden bir parça olmuşken artık tüm sokak benim sesimle yankılanıyor. Hiçbir zaman duyulmak gibi bir derdim yoktu ama o gün biri beni duyup elimi tutsun diye çok yalvardım yaradana.

Kimse duymadı, görmedi beni
Her zamanki gibi

Şimdi yıkılma zamanı değil küllerimden doğma vaktiydi.
Ben İpek KARACA kendi hikayemi baştan yazmaya geldim.
Herseyi sildim yeniden, en baştan, bambaşka bir İpek olmaya. Kendi ayakları üzerinde duran kimseye ihtiyacı olmayan bir İpek...