Demir Çiçek

Demir Çiçek

  • WpView
    Reads 1,293
  • WpVote
    Votes 130
  • WpPart
    Parts 32
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jun 7, 2026
ASENA: SAVAŞÇI ​"Ben babamın kızı değil, vatanın evladıyım." ​18 yıl boyunca bir gölge gibi yaşadı. Sustu, itaat etti, ezildi. Sonra bir gün, 'evlen' dediler. O gün, Asena öldü. ​O odadan çıkan kız, artık Asena değildi. O, bir aday numarasıydı, bir hırstı, bir isyandı. Elinde çay bardağıyla değil, nizamiyenin kapısında Türk Silahlı Kuvvetleri'nin amblemiyle duruyordu. ​Şimdi o evdeki sesler ona ulaşamaz. Şimdi sadece komutanının emri ve silah arkadaşının canı var. Kendi kaderini mermilerle yazan bir kadının, en baştan başlama hikayesi.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Tacitus: Sessizliğin Kaydı
  • Zambakların Gölgesinde
  • AVCI VE KURT
  • Kayıp Bordo Bereli
  • sürücü kursu | texting
  • YAMAÇTA'Kİ EKİN
  • Sancak
  • Ay Işığı | Gerçek Ailem
  • KAN BEDELİ

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines