Neredeyse

Hayat bize bazen çok acımasız bir oyun oynuyor.
Doğru insanı yanlış zamanda gösteriyor. Doğru anı yanlış insanla yaşatıyor. Doğru hissi söyleyemeden geçiriyor. Ve sen orada kalıyorsun - elinde tutamadığın bir şeyle, ağzında söyleyemediğin bir kelimeyle, kalbinde tamamlanamayan bir cümleyle.
Neredeyse demiştin.
Ama dememiştin.
Neredeyse kalmıştı.
Ama kalmamıştı.
Neredeyse olmuştu.
Ama olmamıştı.
Bu kitapta on iki hikaye var. On iki farklı insan, on iki farklı şehir, on iki farklı aşk. Kimisi bir bakışta başlayıp bir bakışta bitiyor. Kimisi yıllarca sürüyor ama yine de tamamlanmıyor. Kimisi söyleniyor ama yanlış kişiye. Kimisi hiç söylenemiyor.
Ama hepsinde aynı his var.
O boğazda düğümlenen.
O geceleri uyutmayan.
O aklın bir köşesinde yıllarca yaşayan.
Bir söyleseydim ne olurdu?
Bir kalsaydım ne olurdu?
Bir daha görsem ne olurdu?
Cevabını bilmiyorsun. Hiçbir zaman bilemeyeceksin. Çünkü o an geçti. O insan gitti. O fırsat kapandı.
Ve geriye sadece o his kaldı.
Neredeyse.
Sadece neredeyse.