Renklerin İçindeki Leke
- Reads 63
- Votes 16
- Parts 6
Ongoing
Last published Fri, May 29, 2026
Bazı insanlar hayatınıza bir renk katmak için girer, bazıları ise o renklerin arasındaki tek bir lekeyi genişletmek için...
Valerie Luz Bernini, Roma'nın canlı renklerini New York'un gri sokaklarına taşıyan genç bir ressamdır. Alistair Kane ise kaosu dindirmek için düzene, simetriye ve mutlak kontrole muhtaç bir FBI ajanı...
All Rights Reserved
#12
artist
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
EGE RÜZGARI +18
Ela, yıllar sonra döndüğü Ege kasabasında sadece babasının cenazesiyle değil, ardında bıraktığını sandığı geçmişle de yüzleşmek zorunda kaldı. Çünkü bazı insanlar unutulmazdı... ve bazı sırlar, yıllar geçse bile yerinde dururdu. Feza'nın gözleri hâlâ aynıydı. Ama artık aralarında sadece yarım kalmış bir aşk yoktu. 29.05.2026
YASAK AŞK
21 yaşında yüzüne baktığında masumlugu gorebilecegin bir kiz .22yasinda hayatı deli dolu yaşayan bir adam. Bir gecede yapacağı hatanın hayatını nasıl değiştireceğini bilemedi . Hatalar ve günahların dibe kadar ulaştığı yasak aşkın hikayesi.Complete
Karanlık Ay +18
"Benden kurtulduğunu mu sandın çilli?" Evet ondan kurtulduğum sanmıştım. O gitti sanmıştım ama o yine gelmişti. Hayatımı güzelleştiren de bu adam, hayatımı mahveden de bu adamdı. Aylardır görmediğim için bana acıyıp peşimi bıraktı sanmıştım fakat bu şeytan beni asla bırakmamıştı.
İNTİKAM
Arkadaşlar kitabı uzun tutmaya ,Bol dramlı aşk ve aile yapısını anlatmaya aksiyon , şiddet sahnelerini yazmaya karar verdim. Okuduğunuz ve okuyacağınız için teşekkür ederim .🌸💖 +18 artı yerler vardır tamamen kurgu ve şiddet ve tecavuz sahneleri yazilacaktir.Complete
Batya'nın Bebekleri - Çatlamış Porselen +18
Batya'nın Bebekleri - Çatlamış Porselen (+18)
BALKIZ
Dere tepe aştık. Uzak diyarlara vardık. Bir kere öflemedi atıma yük oluyorsun demedi. Rızkını kurtla kuşla paylaştı. Oturduğumuz ağacın altında elime verdiği kuru ekmeği ısırdım. "Hırsız mısınız siz?" yüzü gerildi ama kızmadı. "Harama el uzatmam ben" elindeki ekmeği keyfi kaçmış şekilde bıraktı küçük mendilin üzerine. "Ama bize eşkıyalar adam öldürür hırsızlık yapar dediler. Sende eşkıyasın" göz bebekleri titredi. "Ben kimsenin namusuna malına mülküne el uzatmam. Benim kavgam kendimle" merak etsem de sustum. "Yolumuz daha var mı?" bilmediğim bu adama güvenmek zorunda kaldığım için mi yoksa gerçekten mi güveniyordum bilmiyorum ama güveniyordum. "Az kaldı" bir şey demeden yerimden kalkıp üzerimi silkeledim. "Oraya vardığımızda evvela nikahımız kıyılacak" ellerim havada kalirken kendimi toparlayıp işime devam ettim. biliyordum zaten bu gerçeği niye şaşırmıştı ki. #dağ #eşkiya #Balkız #Baturbey #eski #dönem
Karanlığa Dokunan Kalp
İri eli yavaşça yüzüme doğru yükseldi. Korkuyla gözlerimi kırpıştırdım ama o, beklenmedik bir sakinlikle parmak uçlarını yanağıma dokundurdu; ağlamaktan sırılsıklam olmuş yanaklarımdaki gözyaşlarını başparmağıyla yavaşça sildi. Hemen ardından o derin, dişlerinin arasından süzülen tona büründü: "Yeter... Cevabın ne, Isabella?" Beni hâlâ duvarla kendi vücudu arasında tutuyordu. Bakışlarını bir an bile çekmeden konuşmaya devam etti: "Dinle..." dedi ağır bir sesle. "Sana iki teklifim var. Ya benimle gelirsin... Her şey değişir, ama sevdiklerin güvende kalır. Ya da burada kalmayı seçersin; ama sabah olduğunda, sevdiklerini kurtarmak için artık çok geç olur." Zihnim dönüyor, aldığım kesik kesik nefesler boğazıma batıyordu. Bana doğru biraz daha yaklaştı, aramızdaki mesafeyi tamamen sıfırladı. O sırada iri eli tekrar yüzüme gitti; yüzüme dökülen darmadağın saç tutamlarını şefkatten uzak ama mutlak bir sahiplenişle kulağımın arkasına yerleştirdi. Gözlerimin içine bakarak fısıldadı: "Şimdi kararını ver... Yoksa senin yerine kararı ben veririm."
Zehir
Tenimi okşayan soğuk rüzgar saçlarımın arasından girip soğuk bir ürperti yaratıyordu. Karanlık denizin sığ sularına bakmaktan kendimi alıkoyamıyordum. Gecenin ayazı çıplak tenimde hâkimiyet kurmuştu. Üşüme hissiyatını iliklerime kadar hissediyordum ancak geri dönmek istemiyordum. Bana söz vermiş olması zerre kadar rahatlatmaya yetmiyordu içimi. İnsanlar ona inanacaktı bana değil. Onun tek bir kelimesi benim cümlelerime denkti insanların gözünde. Aniden omuzlarımı kaplayan sıcaklık ile irkilerek arkama döndüm. O gelmişti. Koskocaman bu yerde nasıl bulmuştu beni?Omuzlarıma yerleştirdiği ceketini çekip alacak iken durdurdu beni. "Beni nasıl buldun?" Dudaklarının arasına koyduğu sigara ile benden birkaç adım uzaklaştı. Gözlerini yüzümde gezdirerek gözlerime tutsak etti. "Beni seni hiç kaybetmedim ki Adal." ... Tüm hakları saklıdır izinsiz olarak kullanılamaz. Kapak tasarımı için @dreamerofuranus'a çokça sevgiler ve teşekkürler.🤍
ESİR +18
"Bana karşı oynamaya çalıştığın oyunu yok sayacağımı mı sanıyorsun? Bu yaptığın şeyin bedenini sana ödeteceğim, hem de canınla ödeyeceksin!" "Bunu yapmaya mecbur bırakıldım diyorum, neden beni anlamak istemiyorsun? "İlla birine hesap soracaksan bu karın olmalı, senin koynuna girmemi benden isteyen o oldu!"" Bunların hiçbirini hak etmiyordum, ona oyun oynamış olabilirdim, ama mecbur bırakılmıştım. "O benim yıllardır eşim, öldürme işini de babası yapsın! Ama sen... "Seni öldürme işini ben kendime bırakıyorum, canını bugün alacağım!" "Peki karınla neden böyle bir anlaşma yaptığınızı da öğrenebildin mi, neden senin koynuna girdiğimi?" Bu soruyu sorduğumda kollarımı saran eli gevşemişti, çatık kaşlarını düzeltmeden sordu. "Neden böyle bir oyuna girmek istedi, amacınız neydi?" "Yıllardır çocuğunuz olmuyormuş, benim senden hamile kalmamı istedi, sen hamile kaldıktan sonra benimle birlikte yurt dışına gidecekti. "Ardından doğum zamanımda bebeği benden alır sana bizim çocuğumuz diye yutturacaktı! "Sizin veliahtınızı benim doğurmamı istedi, şimdi bu yüzden ben mi suçlu oluyorum?" Bu sözlerimle daha da öfkelenmişti, oysa ben yumuşayacağını düşünmüştüm. "Lan bir de utanmadan anlatıyor musun, siz nasıl insanlarsınız lan?" Bu sözler artık beni de öfkelendirmişti, madem beni gerçekten öldürecekti o zaman susmamın bir anlamı yok. "Beni koynuna alırken hiç öyle söylemiyordun, hiç utanmamıştın! Şimdi benden utanma duygusu mu bekliyorsun, sen çok mu masumsun bu hikayede? "Hiçbir şeyden haberin olmadığı halde karını aldatma yolunu seçtin, bu yüzden gelip bana ahkam kesme!" Öfke ile boğazıma sarılıp beni yatağa itti, ellerini boğazımdan çekmiyordu. Ondan kurtulmaya çalışsam da benden güçlü olduğu için başaramadım, birkaç saniye sonra beni boğarak öldüreceğini anlayınca dilimden o sözler dökülComplete
Lekeli Namus +18
"Bazı lekeler suyla çıkmaz, bazı yaralar zamanla kapanmaz. Ve bazen bir annenin sustuğu yerden, bir kızın isyanı yükselir." Her şey tek bir sözle başladı; bir fısıltı, bir iftira ve ardından çığ gibi büyüyen o kör yargı... Kasabanın dar sokaklarında yankılanan zehirli kelimeler, bir kadının dünyasını kaç parçaya bölebilir? Bir kadını uçurumun kenarına kadar sürükleyen bu haksızlık, arkasında sadece "namussuz" yaftasını ve yapayalnız kalmış bir evladı bıraktı. Şimdi toplumun önyargılarıyla örülmüş o aşılması imkansız duvarlar, Emine'nin önünde duruyor. Herkes onun da annesi gibi pes etmesini, boyun eğmesini ve o karanlık lekenin içinde kaybolup gitmesini bekliyor. Ancak unuttukları bir şey var: Bazı fırtınalar, içindeki fidanı kırmak yerine onu çelikleştirir. Bu kitapta; Yarım bırakılmış hayallerin sızısını ve "namus" kavramının kirli dillerde nasıl bir silaha dönüştüğünü, Başkalarının günahını ağır bir miras gibi omuzlarında taşıyanların, "el alem ne der?" hapishanesinden kaçışını, Ve en önemlisi; uğradığı her haksızlığa rağmen annesinin yarım kalan hikayesini onuruyla tamamlamaya ant içmiş Emine'nin zafer çığlığını okuyacaksınız. Siz hiç suçsuzken mahkum edildiniz mi? Kendi hayatınızda bir yabancı gibi izlendiniz mi? Arda Kalan, sizi bu soruların tam ortasına, acımasız bir gerçekliğin içine davet ediyor. Hazır olun; bu hikaye sadece okunmak için değil, hissedilmek ve toplumsal yargıları yerle bir etmek için yazıldı. Çünkü gerçek namus; kirli dillerde değil, temiz vicdanlarda ve kazanılan onurlu savaşlardadır.
Ela, yıllar sonra döndüğü Ege kasabasında sadece babasının cenazesiyle değil, ardında bıraktığını sandığı geçmişle de yüzleşmek zorunda kaldı. Çünkü bazı insanlar unutulmazdı... ve bazı sırlar, yıllar geçse bile yerinde dururdu. Feza'nın gözleri hâlâ aynıydı. Ama artık aralarında sadece yarım kalmış bir aşk yoktu. 29.05.2026
More detailsContent Guidelines