Tetralia "Elementlerin gücü"
- Reads 6
- Votes 3
- Parts 1
MatureOngoing
Last published Sun, May 3, 2026
Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde... Tetralia adında kadim bir evren vardı. Bu evrende dört büyük element hüküm sürerdi: su, ateş, toprak ve hava. Her biri kendi krallığıyla dünyayı dengede tutardı.
Ama hiçbir denge sonsuza kadar sürmezdi...
Gizemli bir kaderin içine doğan Kiraz, hem insan dünyasına hem de Tetralia'nın büyülü sırlarına bağlıydı. Onu bekleyen gerçekler, sandığından çok daha büyüktü.
Bazı sırlar uykudadır... bazıları ise bir gün mutlaka uyanır.
Ve Tetralia'da kader, her zaman tekrar eder.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KALBİN PUSULASINA UZAKLIĞI
"Çocukluğundan yaralananlardan geriye gözyaşı kalır, derler; çocukluğu yara olanlardan ise geriye bir hiç kalırmış." İçinde büyüttüğü ateşle birlikte yok edilen çocukluğunun intikamını almak isteyen Efnan Sara Algan; yıllar önce, kendi içinde ailesini iki kurşunla yok ettikten sonra, ilk kez karşılarına çıkar ve intikamı için ilk adımı babası ile ortak olmasıyla atar. Yıllarca bunun senaryosunu aklında kurar ve kendi kendine oynar. Biliyordur ki, aklında kurduğu hiçbir senaryoda unutamadığı o kahverengi gözler yoktur. Bilmediği ise, o kahverengi gözler artık tanıdığı değil, tanımadığı adama aittir. Tanıdığı, geçmişteki prensiyken; tanımadığı, babasının sağ kolu olan o adamdır. Artık her şey Efnan Sara için birbirine girmiştir. İnandıkları bir yanılsama, göremedikleri ise gözlerine bir kâbus olarak çökmüştür. Gerçekleri ise umutla tutunmak istediği, o kahverengi gözlere sahip olan Almir Asaf Bornav'la bulmak ister. Gözlerinde toprak taşıyan adamla. ---
GEÇMİŞİN YÜKÜ
Bazı karşılaşmalar vardır, karanlık dünyanızın içine parlak bir yıldız doğar ve sizi bambaşka bir insan yapar, terk edilirsiniz, yalnız kalırsınız, zorlu engellerden geçersiniz ama birbirinizr güveniniz asla kaybolmaz ve kazanan herzaman iyiler olur. Bu hikayemizde küçüklüğünden itibaren yalnız bırakılan Kız karakterimiz Alya ve Küçük yaşından itibaren erkenden büyümeye ve eline erkenden silah alan erkek karakterimiz Alphan Boranın hikayesi masalımıza hoşgeldin iyi okumalar. Alya&Alphan Bora
KOD
Hoparlörden gelen ses tüm odayı doldurmuştu. Boğuk ses, "Ölüme Terk Edilenler," diye seslendi. Terk edilmiş bir hastane ve içindeki insanlar... Her şey bu oyunun bir parçasıydı. Ve onlar ölüme terk edilmişti... +13
SİYAH BEYAZA KÖRDÜĞÜM (DÜZENLENİYOR)
⚠️KİTAP DÜZENLENMEKTEDİR ŞUAN MEVCUT OLAN ESKI YAZIMDIR HIKAYE EN BAŞTAN YAZILMAKTA OLUP BİRÇOK ŞEY DEĞİŞECEKTİR BİLGİNİZE
İSYANKAR
Yürek yarası kabuk da bağlasa vakti geldiğinde kanamaya mahkumdur.
KARAYEL
Düşmana ihtiyacı yok, içindekinin nefreti ona yetiyor. İçinde kendi katiliyle yaşamak, her gece başını koyduğun yastıkta boğulmak ve boğazına sarınan ellerin sahibi olmak; kendinin düşmanı olmak. Işık Kaleni, bir eylül gecesi uyuduğu kabustan bir türlü uyanamıyor; yeterince güçlüysen her kabustan uyanırsın demişti abisi, abisi yok. Işık Kaleni, gölgesine sığınabileceği tek insanı da kaybettikten sonra; kaybedecek hiçbir şeyi olmayan kız. Geçmişten gelen bir adamla birlikte çıktığı yolculukta, geçmediğini öğreniyor; hiçbir şeyin. ❧ "Şimdi bu acı çok tanıdık, izi kalmış. Yıllar sonra bile geçmeyen. Şimdi gözlerimin önündeki enkaz, paramparça. Parçaları tanıdım. Hepsi benden. İki mektup, bir çerçeve. Sol bileğinde; hiç geçmemek üzere ve artık ölmek üzere. Şimdi bu son acı küçüğüm." ❧ Daha fazlası için bu evrene davetlisin. . Instagram: llettermoon
İKAL
Daha yeni yirmi dört yaşına girmiştim bir telefonla beni aradıklarında. Evet bir sokak vardı, hayır bir yol vardı. O kadar ıssız dı ki tek bir ev, tek bir ağaç, tek bir lamba yoktu. Soğuk ve yalnızdı yol. Kimsesizdi. Yolun başında kimse çıkmadığında, sanmıştım ki beni yolun devamında bekliyorlar. İlerledim onları bulacağımı sandım, bulamadım. Yolun sonunda beklediklerini söyledim kendime, yolun sonuna kadar gittim. Hayır, bulamadım. Hayır ben bulamadım değil, onlar yoklardı. Hiç olmamışlardı. İşte o zaman anladım bir insanın bir insana merhem olamayacağını. Bir insan kendisinden başka kimseye merhem olamazdı. Ama evet, buna bende dahil olmak üzere herkes herkese yara olurdu. Yarasız kul utanırdı yaralı yaradandan. Kimsesiz çocuk özenirdi ailesiyle yaşayan tilkiden. Kül yok olmayı dilerdi denizin hiçliğinde. Kanatları kırılan her insan mahkumdu rüzgarın kaderini belirlemesine. Kanatları yanan her insan ise, mahkumdu küllerini bir arada tutmak için çabalamaya. - - - Umarım burada her duyguyu beraber yaşayabiliriz. Hepinize şimdiden iyi okumalar diliyorum ve son bir cümle söylemek istiyorum. İKAL'i okurken lütfen müzik dinlemeyin, kitabın içindeki müziği bulmaya çalışın, hatta ve hatta bırakın o müzik sizi bulsun.
Book Covers.
Kullanılan program: Cs3 / Cs6 Oluşturma tarihi: 27.11.2016 02.12.2016 Kurgu Olmayan'da #39 06.12.2016 Kurgu Olmayan'da #35 08.12.2016 Rastgele'de #181 (07.12.2016 tarihinde rastgele kategorisine alınmıştır.)Complete
Content Guidelines