TERAS LAMBASI

Kasabada geceleri bütün ışıklar birer birer sönerdi.
Denize bakan iki teras dışında.
Biri gecelerini çizimlerle, diğeri yarım kalan kaneviçelerle geçiriyordu. Aynı sokakta yaşayan, birbirlerinin hayatına hiç dokunmadan geçip gitmeye alışmış iki yabancıydılar.
Ta ki bir gece, aralarındaki sessizlik fark edilene kadar.

"Gece çalışmak yorucu olmuyor mu?"

"Gündüz her şey çok gürültülü."

"Evet... "

"Sen neden hep geceleri oturuyorsun burada?"

"Çünkü bazı insanlar ancak herkes sustuğunda kendisi gibi hissedebiliyor."

Teras Lambası, yalnızlığı geceyle paylaşmaya alışmış iki insanın, aynı ışığın altında birbirini yavaş yavaş anlamaya başlamasının hikâyesi.