Nova gözlerini açtığında dünya eksikti. Sesler vardı ama anlamları yoktu. Duvarlar vardı ama çıkışları yoktu. İnsanlar vardı ama kimse kimseyi tanımıyordu.
Sadece bir şey netti: Burada herkes bir sebeple tutuluyordu. O sebebi kimse söylemiyordu. Nova ayağa kalktı ve ilk kez gerçekten fark etti korktuğu şey karanlık değil, hatırlayamamaktı.
Çünkü bazen en büyük tuzak, içeridekilere kurulur.
Ve bazen kaçış... dışarıya değil, geriye doğrudur.
---
Tous Droits Réservés