Kaybolanlar Sokağı

Kaybolanlar Sokağı

  • WpView
    Reads 0
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, May 9, 2026
Hira’nın hayatı, ait olmadığı bir evde sessizce parçalanıyordu. Sevilmediğini hissettiği yerde kalmak, onun için her gün biraz daha zor hale geliyordu. Bir gece, geride hiçbir şey bırakmadan o evden çıktı. Ve o andan sonra artık Hira yoktu. Yeni adı: Zambak. Yeni bir kimlik, yeni bir şehir, yeni bir hayat… Ama geçmiş, sandığı kadar geride kalmamıştı. Bir sokakta tanıştığı Sarılı adlı bir köpek, onun peşini bırakmadı. Ve Zambak farkında olmadan, ilk kez birine “ait” hissetmeye başladı. Bu yolculukta ona en çok yaklaşan kişi ise Burak oldu. Gizli işler içinde yaşayan, tehlikeli tarafları olan ama Zambak’a yeni bir hayat kurmasında yardım eden biri… Zambak artık hem geçmişinden kaçıyor, hem de yeni hayatına tutunmaya çalışıyordu. Ama bazı insanlar geçmişlerinden kaçtıklarını sanırken aslında sadece yeni bir başlangıca yürürler. Ve Zambak’ın hikâyesi tam olarak böyle başladı… Kaybolmuşlar Sokağı’nda.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Nazar Eyle
  • SENDE SAKLI HİSLERİM|texting
  • ÇAKMA MAFYA//TEXTİNG
  • KANLI AŞK//TEXTİNG
  • KOCAMI AYARTIRKEN
  • Uyumsuz (mahalle kurgusu)
  • KUYU (+18)
  • Yağmurları Sev | Gerçek Ailem
  • İLK ÖPÜCÜK || TEXT
  • 𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....

"Naz" Ses tanıdıktı ama dönüp bakmadım. Duymamış gibi yap, devam et. "Nazar" Evet gerçek ismim buydu Nazar Dila ama beyfendinin Naz diye bitmeyen bir ısrarı vardı. Omzumun üzerinden dönüp baktım. Üniformaları üzerinde attığı her adımda yeri inleten Asaf Baran hafif sinirli bir halde bana doğru geliyordu. Tam karşıma geçip baştan aşağı süzdü beni. Üzerimde hemşire üniformam ama altımda şort. Bakışının bir saniye orda fazla kaldığına emindim. "Sesleniyorum ama niye duymazlıktan geliyorsun sen?" Kolumu göğsüme bağlayıp burnumu havaya diktim. "Adımı doğru seslenseydin duyardım belki." "Ben böyle seviyorum yıllar geçti alışamadın." "Asaf Baran benim adımla zorun ne senin." "Abi" "Ne?" "Abi diyeceksin kızım.Kaç defa uyaracağım seni." Bir nefes aldım sabrımın sınırında zorlanıyordum."Bak tüm gece elimde serum koşturup durdum.Beynim durmuş bir de senin abi egonla uğraşamam. Abim olsaydın abi derdim."

More details
WpActionLinkContent Guidelines