Mahirap ang mabuhay ng ikaw lang ang inaasahang magtaguyod sa malaki niyong pamilya. I spent my entire life carrying responsibilities too heavy for someone at my age na hindi naman dapat ipasa sa akin. For a BSE English student, a teacher, a call center agent and a sole breadwinner of my family, natuto akong isakripisyo ang lahat para sa mga mahal ko sa buhay-maging ang sarili kong kalayaan.
Nagtrabaho ako ng umaga't hanggang gabi para lang hindi mamatay sa gutom ang bawat isa sakanila, but I didn't know na unti-unti ay kinakalimutan nila ako-they were forgetting that I'm the one who's doing everything to make this family to stay afloat-kinakalimutan na nila ang taong nagkakandakuba para lang sakanila.
Love was never an option to me, I was never meant to love someone if my family is always in need. Lalo na kung kailangan kong itago ang totoong ako, I would always choose to hide my true form than being sneered by others, especially them.
Ang buong akala ko madali, madali ang buhayin ang sampung tao sa isang pamilya, ang ipagamot ang amang may dementia, ang tulungan ang nakakatandang kapatid sa gastusin ng sarili niyang pamilya dahil hindi niya na ito kayang itaguyod. But as I worked day and night, I thought it was already enough for them to notice me, for them to appreciate me. Pero ang tanging natatanggap ko lang pabalik ay ang mga singhal at sermon kapag hindi ako nakakapagbigay ng pera.
Them-my family, sila ang nagpaparamdam sa 'kin na wala akong puwang sa mundo, na ang pera ko lang ang mahalaga sakanila, dahilan ng pagkaubos ko. But this time, I'm going to choose myself first. I'm going to live my life the fullest, not as a breadwinner and not as unnoticeable son, just someone who wants to live freely on his own.
All Rights Reserved