Firkat Adımız

"O gün," derken gözlerimi suçlulukla kaçırdım. "Yani seni terk ettiğim gün..." Kelimeler birer alev topu olup önce dilimi sonra da gönlümü yaktı. Aldığım her nefes acımı harlıyordu. Durgun ifadesinin ardında saklanan şaşkın adamı hissediyordum. Beni daha önce hiç böylesine yalın, böylesine korumasız gördüğü bir an daha yoktu. Ondan giderken, ya da o öyle olduğunu sanarken dahi surlarım vardı benim. "Beni bir daha asla görmemeyi diledin içten içe, değil mi?" İrkildiğini hissettim. Yine de yüzüne bakmaktan kaçındım.

***

İkinci büyük vurgunumu babamın gözlerinde yemiştim. Sitemle ve gözyaşıyla bakmıştı bana. Dilinden dökülen kelimeler tamamladı kırgınlığını.

"Sen ne yaptın, Zeyşan?"

Dört kelimenin sonuncusu ismimdi. Babam daha önce ismimi hiç böyle anmamıştı.

***

Zeyşan Çağlayan & Erman Şahoğlu