Furize
- Reads 4
- Votes 1
- Parts 1
Ongoing
Last published Wed, May 13, 2026
Bir mezat salonunda çalışan Furize'nin hayatı, eski bir piyanoya dokunduğu gece tamamen değişir. Gözlerini açtığında kendini 1943 İstanbul'unda bulur. Savaşın gölgesindeki bu yabancı zamanda karşısına çıkan genç subay Kemal ise onun geri dönmesini zorlaştırır.
Geçmişe ait olmayan bir kız... Göreve ve vatana bağlı bir asker... Ve zamanı değiştirebilecek imkânsız bir aşk.
Furize, Kemal'e âşık oldukça korkunç gerçeği öğrenir: Kemal'in adı gelecekte bir şehit listesinde yazmaktadır. Ama onu kurtarmak, yalnızca tarihi değil kendi varlığını da silme pahasına olacaktır.
"Bazı insanlar yanlış zamanda değil... birbirlerini kaybetmemek için fazla geç bulurlar."
All Rights Reserved
#182
askeri
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
SENDE SAKLI HİSLERİM|texting
Simayalenda:Neyse işte bende gittim annemle altın gününe Simayalenda:Gittim anneannenin ellerinden öptüm Simayalenda:'Maaşallah' dedi bana Simayalenda:Galiba güzel bir kızım Simayalenda:Bu güzellik bir gün başıma bela olacak Simayalenda:Sonra 'benim bir torunum var,siz ikiniz yan yana hollywood çifti gibi olursunuz' dedi Simayalenda:Sonra bana numaranı verdi Simayalenda:Ama benden söylemesi anneannene pek güvenme Simayalenda:İki gülümsedik diye kadın numaranı verdi Simayalenda:İşte şimdi biz ruh ikizi olduk Simayalenda:Anneannen bağları bağladı |TEXTİNG|
Kader
Boşanmayı planlıyorlardı ama onları birbirine bağlayan etkenler değil, kaderleriydi... Bilmiyorlardı.
helva|yarı texting
Siz: simdi benim canım helva cekse Siz: benim icin ölür müsün Siz: yoksa yok mu Baran: Ne anlatıyosun bilader Siz: cevap ver Siz: ölür müsün Siz: yoksa yok mu
MOR SÜTYEN (Yarı Texting)
Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.
GELİNİN KIZ KARDEŞİ|TEXTİNG
"Gelinin kız kardeşinden bir gram altın!" Gelinin kız kardeşi olmak hiç bu kadar zor olmamıştı... Ablanın düğnünde takı töreninde kavga çıkarsa ve o kavgayı ayırmaya gelen polis memuruna ilk görüşte vurulursan ne mi olur? ECE&PAMİR
İLK ÖPÜCÜK || TEXT
Demir_yaman: Kafamdaki sesler susmuyor. @Demirinpenasi Neyin var bilmiyorum ama kafandan geçen her bir sesi dinleyebilirim. Onlar tamamen susup kaybolana kadar. (Gönderi sahibi bu yorumu beğendi) -Eğlenmek ve eğlendirmek için yazıyorum abartı gelebilecek sahneler olabilir-
BAKICI
"Meriç!" Dedim uyarı dolu bir ses ile beni hiç takmadan yemeğini yemeye devam etti. Elini bacağımdan daha yukarıya çıkarttı Meriç lütfen dedim kısık bir ses ile mericin bıyık altından güldüğünü duymuştum. Elini kadınlığıma çıkarttığı an elimdeki bıçağı masaya bıraktım ama çatallı sanki kıracak gibi sıkıyordum. İşaret parmağını içime doğru itince inlememek dudağımı ısırıyordum kafamı Meriçe doğru çevirdim. O ise karşısındaki mirza ile konuşmaya devam etti orta parmağında içime gönderdiği an kendimi kastım. Meriç dedim zorla kimse duymasın diye özel bir çaba sarfetiyordum o sırada Mirzanın eşi adel bana su uzattı " iyimisin canım" dedi tam kafamı olumlu anlamda sallayıp cevap verecek olduğum sıra Meriç içimdeki parmağını hareket ettirmeye başladı.....
Nazar Eyle
"Naz" Ses tanıdıktı ama dönüp bakmadım. Duymamış gibi yap, devam et. "Nazar" Evet gerçek ismim buydu Nazar Dila ama beyfendinin Naz diye bitmeyen bir ısrarı vardı. Omzumun üzerinden dönüp baktım. Üniformaları üzerinde attığı her adımda yeri inleten Asaf Baran hafif sinirli bir halde bana doğru geliyordu. Tam karşıma geçip baştan aşağı süzdü beni. Üzerimde hemşire üniformam ama altımda şort. Bakışının bir saniye orda fazla kaldığına emindim. "Sesleniyorum ama niye duymazlıktan geliyorsun sen?" Kolumu göğsüme bağlayıp burnumu havaya diktim. "Adımı doğru seslenseydin duyardım belki." "Ben böyle seviyorum yıllar geçti alışamadın." "Asaf Baran benim adımla zorun ne senin." "Abi" "Ne?" "Abi diyeceksin kızım.Kaç defa uyaracağım seni." Bir nefes aldım sabrımın sınırında zorlanıyordum."Bak tüm gece elimde serum koşturup durdum.Beynim durmuş bir de senin abi egonla uğraşamam. Abim olsaydın abi derdim."
Simayalenda:Neyse işte bende gittim annemle altın gününe Simayalenda:Gittim anneannenin ellerinden öptüm Simayalenda:'Maaşallah' dedi bana Simayalenda:Galiba güzel bir kızım Simayalenda:Bu güzellik bir gün başıma bela olacak Simayalenda:Sonra 'benim bir torunum var,siz ikiniz yan yana hollywood çifti gibi olursunuz' dedi Simayalenda:Sonra bana numaranı verdi Simayalenda:Ama benden söylemesi anneannene pek güvenme Simayalenda:İki gülümsedik diye kadın numaranı verdi Simayalenda:İşte şimdi biz ruh ikizi olduk Simayalenda:Anneannen bağları bağladı |TEXTİNG|
More detailsContent Guidelines