Biały szum

Sto osiemdziesiąt tysięcy obserwujących. Tysiące polubień pod każdym zdjęciem. Status legendy w świecie, który kończy się na krawędzi szklanego ekranu.

Dla świata Oliwier jest „królem życia". Dla samego siebie - więźniem czwartego piętra, który od miesięcy nie potrafi otworzyć rolet w swoim pokoju. W blasku monitora wszystko wydaje się idealne, ale gdy zapada cisza, do głosu dochodzą Zmory. Lęki, których nie uciszy żaden filtr, i samotność, którą Oliwier sam wybudował, cegła po cegle, odcinając się od rzeczywistości.

Kiedy błękitne światło telefonu przestaje wystarczać, Oliwier szuka ratunku w bieli. Narkotyki mają być tylko ucieczką od demonów, chwilowym „trybem samolotowym" dla bólu istnienia. Jednak prawdziwa walka zaczyna się nie wtedy, gdy bierze pierwszą dawkę, ale gdy decyduje się z tym skończyć.

Czy można wrócić do społeczeństwa, które wybacza błędy tylko na pokaz?
Oliwier wygrał z nałogiem, ale przegrał z etykietą. W świecie, który raz przypiął ci łatkę „ćpuna", każda próba oddechu staje się walką o przetrwanie. To opowieść o pokoleniu podłączonym do sieci, o pustce, której nie wypełnią lajki, i o tym, jak łatwo stać się duchem we własnym życiu.

„Nie zabiły mnie narkotyki. Zabiło mnie wasze spojrzenie".