KIRMIZI KALEM

Vira Devin'in depoda bulduğu kırmızı kalemle hayatı baştan aşağı değişir. Hiç olmayacak birinin portresini çizerek yarışmaya katılır ve adamın ifşa olmasına yol açar. Bu andan sonra hayatı altüst olur.
İçsel çatışmalarını yenerek bu adamla kendi çapında savaşmaya karar veren Vira, bu konu da başarılı olamayacaktır.

Acım hiç hafiflemiyordu ki? Her an yatak odamda beni bekleyen annemi görüyordum. Bana günümün nasıl geçtiği soruyor, benimle konuşuyordu. Geçmiş anılar değildi gördüklerim. Annem gözümün önünde hareket ediyor, odamı topluyor ve bazen bana kızıyordu. Gökçe desen o beni hiç bırakmıyordu. Bazen geceleri ağlardı ve onun sesine uyanırdım, kardeşim ölmüş olsa bile onun ağlama seslerini duyar ve uyanırdım. Babamı hiç görmemiştim o öldükten sonra, beni tamamen bırakıp giden sadece babamdı. Babama çok kırgın ve kızgındım. Bana kendini göstermiyordu... Gökçe ile annem bana kendini gösterirdi. Onların gerçek olmadığını bile bile onlarla konuşurdum. Babamın yüzünü unutmuştum. Tüm fotoğraflarını yakmıştım ailemin, onları unutabilmek için.
-

"Sana sucuklu yumurta yapan biri yok." Gözlerimin önünde annemi görmeme rağmen onun olmadığını kendime ispatlamaya çalışıyordum. Ağlamaya başladığım sırada dizlerimin üstüne yere çöktüm ve yüzümü ellerimin arasına aldım. Bu ev hem mutluluklar hem de acılar barındırıyordu. Ben acılardan kaçmak istersem, mutluluklarda onun peşinden giderdi. Bu ev mutlu olduğum anılarımı ve en acı anılarımı taşıyordu. Anılarım, tonlarca tuğladan bile daha ağır geliyordu sırtıma.
-

Gözümden bir damla yaş düştüğünde beni kolumdan tutarak kendisine çekti ve fısıldadı "Ağlama, ağlama ve soruma cevap vermeyi dene."
Dudaklarımı araladığım zaman bakışları dudaklarıma kaydı ve derin bir nefes çekip gözlerini gözlerime odakladı.
"Mecburdum." diyebildim sadece.