l'interdit

"Peki gerçekten de unutmak istiyor musun?" diye sormuştu sanki aklımı okurcasına ve eli aniden belime gitmişti.

Tüylerim diken diken olurken kıvrılan belime kısa bir bakış atmış ve sonra da beni süzerken yan yan gülmüştü.

"Her şeyi unutmanı sağlayabilirim." demişti sonra da kulağıma yaklaşıp fısıldayarak.

"Ve emin ol, o sevgilin bir daha aklının ucundan bile geçmez." dediğinde boynumdaki tüyler de diken diken olmuştu.

Hiçbir şey yapamıyordum, başım dönüyor onun görüntüsü sabit kalıyordu ve bu aslında...

Daha çok başımı döndürüyordu.

Dışarıdan uğultu gibi gelen müzik kulaklarımda onun sesiyle karışıyor, çınlıyordu.

"Unutmak istiyorum." diye bir mırıltı çıkmıştı dudaklarımdan, belki de böylece unutacaktım, böylece eşitlenecektik onunla diye düşündüm.

Bunu dememle beraber diğer elini de aynaya koymuş üstüme eğilmiş ve yavaşça dudaklarımızı birleştirmişti.

Kısa bir süre karşılık veremeyecek kadar düşüncelerime dalmış olsam da sonrasında bütün hepsi bir anda bulanıklaşarak silindi ve geriye bu tanımadığım kızın dudakları kaldı.

|jenlisa|